عناصر مدار

شش عدد این تنها چیزی است که برای توصیف هر مدار در منظومه شمسی لازم است، از ماه تا دنباله‌دار. ياد بگير که اونها رو بخوني و ميتوني بفهمي که هر دنيايي در سال هاي آينده کجا خواهد بود

شش عدد هر مدار در منظومه شمسی را توصیف می‌کنند.

ببين

براي اينکه بفهميم يه ماهواره يا سياره به کجا ميره، بايد چند تا سوال رو جواب بديم:

1. چقدر بزرگ مدارش چيه؟
2. چه شکلي اون گرده يا خميده؟
3. چقدر خم شده درسته؟
4. کدوم طرف منحني رو به جلوه؟
5. کدوم طرف قسمت کشيده شده به سمت بالا مياد؟
6. کجا در مدار جسد الان کجاست؟

هر جواب يک عدده اين شش عدد رو با هم ميگن عناصر مدارو هر مداري رو توضيح ميدن

در این حالت، مدار مولنیا بارگذاری می‌شود. ماهواره‌های ارتباطات روسیه از این مدار طولانی و مائل استفاده می‌کنند تا ساعت‌ها در ارتفاع بالای شمال دور، جایی که ماهواره‌های زمین‌ثابت را دیدن سخت است، آویزان شوند. برای دیدن زاویه، نگاه جانبی را علامت بزنید و با اسلایدرها بازی کنید.

بفهم

عنصر	نماد	چي ميگه
نیم‌محور بزرگ	ایجاد یک گراف	اندازه
انحراف	و	شکل
شیب	حذف کردن ستون	شیب صفحه مدار در مقابل یک صفحه مرجع
طول جغرافیایی گره صعودکننده	Ω	جهتی که مدار در آن از صفحه مرجع عبور می‌کند و به « بالا » می‌رود
گزاره حضیض	ω	نزدیکترین نقطه به گره در داخل صفحه مدار از گره صعودکننده اندازه‌گیری شده
میانگین ناهمواری در زمان	م	جایی که بدن در یک لحظه خاص (زمان) است

برای سیاره‌ها، صفحه مرجع معمولاً مدار خورشیدی, صفحه مدار زمین و جهت مرجع آن نقطه اعتدالی ماه مارس است. برای ماهواره‌های زمینی، صفحه مرجع استوا زمین است.

چندتا ارزش معني داري:

• i = 0°: مدار در صفحه مرجع قرار دارد. یک ثابت‌الجذوری ماهواره اي که i = 0 و e = 0 در اطراف استوا زمين داشته باشه
• i = 90 درجه: a قطبی مدار، از هر دو قطب عبور ميکنه
• i > 90°: retrograde، به عقب برگشت.
• مدار مولنیا از i = 63.4° به منظور استفاده می‌کند: در این شیب، برآمدگی زمین باعث نمی‌شود که حضیض دور مدار حرکت کند.

استاد

این سه زاویه مجموعه‌ای از چرخش‌های مرتب هستند. یک نقطه در صفحهٔ مداری (x′ به سمت حضیض، y′ 90 درجه جلوتر) توسط R_z(−Ω) · R_x(−i) · R_z(−ω) به چارچوب مرجع منتقل می‌شود. این دقیقاً تبدیل در “مواقعی تقریبی سیاره‌ها” JPL است که سایت از آن استفاده می‌کند:

x = (cos ω cos Ω − sin ω sin Ω cos i) x′ + (−sin ω cos Ω − cos ω sin Ω cos i) y′

و عبارت هاي مشابهي براي y و z

جدول‌های سیاره‌ای اغلب انواع مختلفی را ارائه می‌دهند: طول جغرافیایی حضیض خورشید ϖ = Ω + ω (مفید هنگامی که i کوچک است و Ω تعریف نشده‌است) و طول جغرافیایی میانگین = ϖ + m. جدول‌های JPL a, e, i, L, ϖ, Ω را با نرخ تغییر آن‌ها در هر قرن فهرست می‌کنند، زیرا سیارات دیگر به آرامی هر مدار را دچار اختلال می‌کنند.

چرا 63.4 درجه؟ برآمدگی استوایی زمین (مدل J₂) استدلال حضیض را با نرخ متناسب با (5 cos² i − 1) انجام می‌دهد. It vanishes when cos² i = 1/5, i.e. i = 63.43° or 116.57°: «مایلات بحرانی». عناصری که در مسئله دو جسم ثابت می‌مانند، در دنیای واقعی به آهستگی حرکت می‌کنند؛ به همین دلیل مجموعه‌های عنصر همیشه با یک عصر همراه هستند، لحظه ای که برای آن معتبر هستند.