কিয় এটা কক্ষপথ এটা পতন

আপুনি যিকোনো মহাকাশচাৰীক মহাকাশস্থলীত উড্ডয়ন কৰা দেখিছে, তেওঁ পতনশীল হৈছে। সেইদৰেই ষ্টেচন আৰু চাঁদও। এইবোৰৰ কোনোটোৱেই “মাধ্যাকৰ্ষণৰ ওপৰত” নাই। এইবোৰে পৃথিৱীৰ চাৰিওফালে ঘূৰি ফুৰে, কিন্তু কেতিয়াও ইয়াৰ ওপৰত আঘাত নকৰে।

এটা কক্ষপথ হৈছে কেৱল এটা পতন যি কেতিয়াও শেষ নহয়।

চাওক

এটা বল পাছফালে নিক্ষেপ কৰক আৰু ই মাটিত বক্র হৈ পৰে। ইয়াক জোৰকৈ নিক্ষেপ কৰক আৰু ই আকৌ দূৰত পৰে। এতিয়া ভাবি চাওক, আপুনি ইয়াক ইমান জোৰেৰে নিক্ষেপ কৰিলে যে, ই এক মিটাৰ তললৈ পৰিলতে, ইয়াৰ তলৰ মাটিও এটা মিটাৰ বহল হৈ পৰিব। এতিয়াও হাৰ হ্ৰাস পাইছে। কিন্তু তাৰ পৰা আঁতৰি যোৱাৰ কোনো উপায় নাই।

পৃথিৱীত এই ঘটনা প্ৰায় 7.8 কিমি/সেত পৃষ্ঠৰ ওচৰত ঘটে (28,000 কিমি/ঘন্টা)। মাটিত কোনো বস্তুই ইমান দ্রুত গতি কৰিব নোৱাৰে কাৰণ বায়ুয়ে তাক ৰোধ কৰিব, গতিকে আমি প্ৰথমে বায়ুৰ ওপৰত গৈ আছো। ৰোকেটে এইটোহে কৰে: ই এটা মহাকাশযানক বায়ুমণ্ডলৰ ওপৰত তুলি লৈ তাৰ পিছত ইয়াক পাছফালে টানি দিয়ে, খুব কঠিনভাৱে।

• কক্ষপথৰ গতিতকৈ কম: পথ মাটিত ভ্ৰমণ কৰে।
• সঠিক কক্ষপথৰ গতি: এটা বৃত্ত।
• দ্ৰুত: এটা দীঘল চক্ৰ, বাহিৰলৈ ওলাই আহি পিছলৈ ঘূৰি যায়।
• escape speed ৰ পৰা অধিক দ্রুত (নিম্ন কক্ষপথৰ পৰা প্ৰায় 11 কিমি/ছেকেণ্ড): পথ খোলা হয় আৰু কেতিয়াও ঘূৰি নাহে।

প্ৰথমে অনুমান কৰক: আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় মহাকাশ ষ্টেচনৰ উচ্চতাত ভূ-পৃষ্ঠৰ তুলনাত মাধ্যাকৰ্ষণ কেনেকৈ শক্তিশালী?

ইয়াৰ প্ৰায় 90% লোক কৃষক। মহাকাশচাৰীসকলে মাধ্যাকৰ্ষণৰ অভাৱত উৰা মাৰিব নোৱাৰে, কিন্তু তেওঁলোকে আৰু তেওঁলোকৰ ষ্টেচন একেলগে পৰিছে।

এটা পতনশীল মহাকাশযানৰ ভিতৰত সকলোবোৰ একেই হাৰেৰে পৰিব, গতিকে আন কোনো বস্তুত কোনো প্ৰভাৱ নপৰিব। সেইবাবেই মহাকাশচাৰীসকলে উৰা মাৰি থাকে। মহাকাশ সংস্থাসমূহে ইয়াক মাইক্ৰোগ্ৰাভিটি বুলি কয়।

বুজিলো

পৃথিৱীৰ ওচৰত, মহাকৰ্ষণে g = GM/r² ত গতি বৃদ্ধি কৰে। v গতিৰে r ব্যাস বিশিষ্ট এটা বৃত্তত চলাচলৰ বাবে কেন্দ্ৰলৈ v²/r ৰ দ্বাৰা টান প্ৰয়োগ কৰা আৱশ্যক। এটা কক্ষপথ হ’ল যেতিয়া মাধ্যাকৰ্ষণে সঠিকভাৱে সেই টান প্ৰদান কৰে:

v²/r = GM/r²  →  v = √(GM / r)

With GM of Earth = 398,600 km³/s² and r = 6,371 + 200 = 6,571 km, v ≈ 7.79 km/s. চলচ্চিত্ৰত নিউটনৰ কাল্পনিক 600 কিলোমিটাৰ উচ্চতাৰ পাহাৰৰ উচ্চতাত, r = 6,978 কিলোমিটাৰ আৰু v = 7.56 কিলোমিটাৰ/ছেকেণ্ড।

এক ঘূৰণিৰ সময় হ’ল: T =2πr / v, 200 কিলোমিটাৰত প্ৰায় 88 মিনিট। উচ্চ কক্ষপথসমূহ ধীর আৰু দীঘল: চাঁদৰ, 384,400 কিলোমিটাৰ দূৰত্বত, 27.3 দিন লাগে।

প্ৰধান

আনুভূমিকভাৱে বেগ v ৰ সৈতে r₀ ত আৰম্ভ কৰক আৰু পথটো এটা কোনিক অংশ যিত পৃথিবীৰ কেন্দ্ৰ এটা ফোকাচৰ ওপৰত আছে। কিলোগ্ৰাম প্ৰতি শক্তি,

ε = v²/2 − μ/r₀,

আকৃতি নিৰ্ধাৰণ কৰে: ε < 0 is an ellipse (including the circle and the paths that hit the ground, which are ellipses interrupted by the surface), ε = 0 a parabola, ε >0এক হাইপাৰবোলা। ε =0নিৰ্ধাৰণ কৰিলে এস্কেইপ গতি v_esc = √(2μ/r₀) হ’ব, যি একে উচ্চতাত বৃত্তীয় গতিৰ সঠিক √2 গুণ।

এটা আনুভূমিক লঞ্চে সদায় apsis ত লঞ্চ বিন্দু স্থাপন কৰে: কক্ষপথৰ সৰ্বোচ্চ বিন্দু যদি v বৃত্তীয় গতি তলত, সৰ্বনিম্ন যদি ওপৰত। এই বাবেই ছবিখনত ধীৰ গতিত যোৱা বলবোৰ পাহাৰৰ পৰা ওলাই যায় আৰু দ্ৰুতগতিত অহা বলবোৰ তলৰ পৰা আহি পৰে।