บทเรียนนี้ถูกเขียนโดยสมาชิกของทีม Local Solar System Foundation และสามารถปรับปรุงได้โดยผู้ตรวจสอบที่มีคุณสมบัติ คุณมีความรู้ในเรื่องนี้หรือไม่? ขอแนะนำการแก้ไข
ในปี 1977 ยานอวกาศโวแยร์สองลำได้ออกจากโลกไปบนเส้นทางที่ใช้การจัดเรียงหายากของดาวพฤหัสบดี,ดาวเสาระ,ยูเรนัสและเนปจูน ซึ่งเกิดขึ้นทุกๆ 175 ปีหรือประมาณนั้น ทุกๆดาวเคราะห์บิดเส้นทางของพวกเขา และปล่อยให้พวกเขาไปข้างหน้าเร็วขึ้น ถ้าไม่มีเครื่องช่วยหายใจฟรีพวกนั้น วอยเจอร์2คงไม่สามารถไปถึงเนปจูนได้ในอีกสิบสองปี
ดาวเคราะห์ไม่ให้พลังงานออกไป มันให้คุณยืมการเคลื่อนไหวของมัน
ดูสิ
ลองนึกภาพลูกเทนนิสถูกโยนไปที่หน้ารถไฟ มันกระโดดกลับมาเร็วกว่าที่ถูกโยน เพราะรถไฟกำลังเคลื่อนไปทางนั้น แรงดึงดูดช่วยเหลือคือความคิดเดียวกัน, กับแรงดึงดูดแทนที่จะชน:
- เห็นจากดาวเคราะห์ยานอวกาศตกลงมา หมุนรอบๆ แล้วปีนขึ้นไปที่ ความเร็วเดียวกัน มันมาพร้อมกับ เปลี่ยนแค่ทิศทาง
- เห็นจากดวงอาทิตย์ดาวเคราะห์เองก็กำลังเคลื่อนที่ด้วยความเร็วหลายกิโลเมตรต่อวินาที เพิ่มการเคลื่อนไหวของยานอวกาศก่อนและหลังการบินผ่าน เพราะทิศทางเปลี่ยนไป ความเร็วรวมจะสูงขึ้นมากหลังจากนั้น
ผ่าน หลัง ดาวเคราะห์ในลำดับของดาวเคราะห์เพิ่มความเร็ว ผ่าน ด้านหน้า มันจะไปได้ไกล นั่นคือวิธีที่เมสเซนเจอร์ชะลอตัว เพื่อไปถึงดาวพุธ
เข้าใจ
ในตัวอย่างนี้ ยานอวกาศเข้าใกล้ดาวพฤหัสบดีที่ v∞ = 7.5 km/s และผ่านรัศมีของดาวพฤหัสบดี5รัศมีจากศูนย์กลาง เส้นไฮเปอร์โบล์จะบิดตัวไปตามทิศทางของมัน
δ =2arcsin( 1/ e), e = 1 + r_ p v∞² / μ
ด้วย μ_Jupiter = 1.267 × 10⁸ km³/s², e = 1.16 และการหมุนคือประมาณ 119 degrees เพิ่มความเร็วโคจรของดาวพฤหัส (13.1 กม./ วินาที):
- ก่อนหน้านี้: ประมาณ 7.6 กม/วินาที เทียบกับดวงอาทิตย์
- หลังจาก: ประมาณ 19.9 กม/วินาที เทียบกับดวงอาทิตย์
ยานอวกาศได้ความเร็ว 12 กิโลเมตรต่อวินาที โดยไม่ใช้เครื่องยนต์ Jupiter, 10²⁴ times heavier, lost the same momentum and slowed by an amount far too small ever to measure.
เจ้านาย
การเปลี่ยนแปลงที่ใหญ่ที่สุดของความเร็ว heliocentric คือ 2v∞ sin (δ/2) ที่ถึงเมื่อความเร็วสัมพันธ์เข้าและออกถูกวางไว้อย่างสมมาตรเกี่ยวกับความเร็วของดาวเคราะห์ ยิ่งใกล้กับจุดผ่าน (r_p เล็กลง) และยิ่งดาวเคราะห์มีมวลมากขึ้น δ ก็จะใหญ่ขึ้นไปเรื่อยๆ จนถึงขอบเขตที่กำหนดโดยชั้นบรรยากาศหรือรัศมีของดาวเคราะห์
แรงดึงดูดช่วยในการถ่ายโอนพลังงานวงโคจรในปัญหาสามองค์ประกอบ: ในกรอบของดาวเคราะห์ พลังงานถูกรักษาไว้; ในกรอบของดวงอาทิตย์ พลังงานของยานอวกาศเปลี่ยนไปโดย Δ = v_planet · Δv_rel นักออกแบบภารกิจเชื่อมโยงพวกเขา (คาสซินี: ดาวศุกร์, ดาวศุกร์, โลก, ดาวพฤหัส) และเพิ่ม flybys ขนาดเล็กที่มีพลังงาน ที่การเผาไหม้ที่ใกล้ที่สุดเข้าใกล้ผลกำไรจากผลกระทบของโอเบิร์ต
ลองดูสิ
ในแผนภาพเวกเตอร์ ลูกศรที่ออกไปจากดาวพฤหัสบดี มีระยะทางเท่ากันกับลูกศรที่เข้ามาวาดมันบนกระดาษ: บวกลูกศร 13.1 km/ s ของดาวพฤหัสบดีเข้าไปในทั้งสองผลลัพธ์ใดยาวกว่า และทำไมการผ่านไปข้างหลังดาวเคราะห์ (ไม่ใช่ข้างหน้ามัน) จึงช่วยได้?
เยี่ยม ความท้าทายคือจุดที่การเรียนรู้จะติด
คำถามแบบทดสอบ
3 คำถามเร็วๆ เลือกคำตอบดูว่าคุณถูกหรือไม่
-
เกียรติยศของดาวพฤหัสบดี ยานอวกาศที่บินผ่านใบไม้ด้วย:
- A เร็วกว่าที่มันมาถึง
- B ความเร็วเดียวกัน ในทิศทางใหม่
- C ลดความเร็ว
- D ไม่มีความเร็ว
แสดงคำตอบ
B. ความเร็วเดียวกัน ในทิศทางใหม่
-
ความเร็วที่เพิ่ม (เทียบกับดวงอาทิตย์) มาจากไหน?
- A จากเครื่องยนต์ของยานอวกาศ
- B จากการเคลื่อนไหวของดาวพฤหัสบดีรอบดวงอาทิตย์ ดาวพฤหัสบดีชะลอตัวลง โดยจำนวนเล็กน้อยที่ไม่สามารถวัดได้
- C จากลมสุริยะ
- D มันเป็นภาพลวงตา
แสดงคำตอบ
B. จากการเคลื่อนไหวของดาวพฤหัสบดีรอบดวงอาทิตย์ ดาวพฤหัสบดีชะลอตัวลง โดยจำนวนเล็กน้อยที่ไม่สามารถวัดได้
-
เพื่อให้ได้ความเร็ว ยานอวกาศจะต้องผ่าน:
- A อยู่หน้าดาวเคราะห์
- B ข้างหลังดาวเคราะห์ (ตามการเคลื่อนไหวของมัน)
- C ตรงไปยังศูนย์กลางของมัน
- D มันไม่สำคัญหรอก
แสดงคำตอบ
B. ข้างหลังดาวเคราะห์ (ตามการเคลื่อนไหวของมัน)
เส้นจบ
- อ่านบทเรียน
- ทำตามคำท้า
- ทำข้อสอบ
ทำการกำหนดให้บทเรียนเสร็จสมบูรณ์ เพื่อบันทึกมันไว้ในความคืบหน้าของคุณบนอุปกรณ์นี้
เรียนจบแล้ว เยี่ยมไปเลย
ต่อไป จุด Lagrange: สมดุลบนท้องฟ้าคำในบทเรียนนี้
ต้นฉบับ
- NASA JPL, Basics of Space Flight, Chapter 4: Gravity assist
- NASA JPL, A Gravity Assist Primer
- NASA, Voyager mission: planetary tour
- NASA NSSDCA, Jupiter Fact Sheet (mean orbital velocity 13.07 km/s)
บทเรียนนี้มีลิขสิทธิ์ CC BY-SA 4.0