به مدار رسيد

فضا فقط حدود 100 کیلومتر فاصله داره، نزدیکتر از مسیر رفت و آمد اکثر مردم. این راکت‌ها با چند دقیقه پرواز و سقوط مستقیم به زمین، می‌توانند به آنجا برسند. . مي مونم اون بالا قسمت سختش هست برای ماندن در این سرعت، به سرعت جانبی 7.8 کیلومتر بر ثانیه نیاز دارید و تقریباً تمام سوخت راکت برای این کار مصرف می‌شود.

رفتن به بالا چند دقيقه طول ميکشه سرعت زیاد در حرکت به سمت چپ، تقریباً تمام سوخت را مصرف می‌کند.

ببين

پرتاب چهار مرحله دارد:

1. راست براي چند ثانيه تا برج و هواي چسبنده رو پاک کنيم
2. چرخش جاذبه یک شیب کوچک، چند درجه و جاذبه بقیه کارها را انجام می‌دهد: مسیر خود به خود خم می‌شود در حالی که موتورها آن را می‌کشند. بدون چرخش تند که باعث شکستن موشک نازک در جریان هوا بشه
3. . آماده کردن پس از حدود دو دقیقه و نیم مرحله اول خالی می‌شود و سقوط می‌کند. سطح بالا، خیلی سبک تر، به فشار دادن ادامه میده.
4. پرواز تقريبا صافسرعتش رو به سمت چپ و راست ميبره تا به سرعت مداري برسه موتور خاموش شد. این فضاپیما در مدار زمین قرار دارد و هر 88 دقیقه یک بار به دور آن می‌چرخد.

پرتاب به سمت شرق کمک می‌کند: چرخش زمین خود یک 0.465 کیلومتر بر ثانیه در استوا را می‌دهد. به همین دلیل بیشتر سایت‌های پرتاب در شرق با اقیانوس روبرو هستند.

بفهم

در شبیه‌سازی بالا، خودرو حدود 9.3 کيلومتر در ثانيه “دلتا-وي” (تغيير کل سرعتي که موتورهايش مي تونه ارائه کنه) تا به سرعت 7.8 کیلومتر بر ثانیه در 200 کيلومتر تفاوت اينه که از دست دادن جاذبهدر حالی که موشک هنوز به سمت بالا اشاره دارد، بخشی از نیروی محرکه آن فقط در برابر جاذبه نگه داشته می‌شود و سرعت را افزایش نمی‌دهد.

موشک‌های واقعی نیز با مقاومت هوا مبارزه می‌کنند و برخی از کارایی خود را برای هدایت از دست می‌دهند. بودجه معمولي که براي مدار پايين زمين ذکر شده 9.3 تا 10 کیلومتر بر ثانیه. که با هم تطابق دارن

لحظه در شبیه‌سازی	زمان	ارتفاع	سرعت
مرحله اول موتور قطع شده	حدود 2 دقیقه و 24 ثانیه	حدود 90 کیلومتر	حدود 3.0 کیلومتر بر ثانیه
مرحله دوم قطع شده، در مدار	حدود 7 دقیقه و 37 ثانیه	حدود 200 کیلومتر	7.8 کیلومتر بر ثانیه

مرحلهٔ اول با سرعت 3 کیلومتر بر ثانیه از مدار خارج می‌شود و به عقب می‌افتد (برای این کار بالگردهای فالکن 9 خود را به زمین هدایت می‌کنند).

استاد

مرحلهٔ بالایی در این مدل از یک قانون ساده راهنمایی حلقه بسته استفاده می‌کند. در هر لحظه یک زاویه θ را انتخاب می‌کند تا شتاب عمودی ارتفاع و نرخ صعود را تصحیح کند:

a_T sin θ = μ/r² − v_h²/r + k₁(r_target − r) − k₂·v_r

دو اصطلاح اول گرانش منهای «گریز از مرکز» سرعت افقی هستند. هنگامی که v_h به سرعت دایره‌ای √(μ/r) نزدیک می‌شود، این دو لغو می‌شوند و نقطه‌های مرحله صاف می‌شوند. وسایل نقلیه واقعی از طرح‌های پیچیده‌تر استفاده می‌کنند (برای مثال حالت هدایت تکراری عصر آپولو، یا هدایت صریح قدرتمند در شاتل فضایی) که سوخت را به حداقل می‌رساند، اما اصل یکسان است.

در این حالت سرعت افقی برابر با √(μ/r) و سرعت عمودی برابر با صفر است. اگر هر دو را از دست بدهید مدار یک بیضوی است، با پایین‌ترین نقطه ممکن در جو.