Sommige talen op deze site kunnen automatisch zijn vertaald en fouten bevatten. Help het te verbeteren Lees het origineel in het Engels
Een plastic zak drijft onder het zeeoppervlak.
Het blauwe initiatief

Plastic vervuiling

Elk stuk plastic dat niet verbrand is, bestaat nog steeds ergens op deze planeet en het grootste deel zal iedereen die deze zin leest overleven.

Kunststof is een wondermateriaal. Het is licht, goedkoop, waterdicht en bijna onverwoestbaar. Dat is precies waarom we het gebruiken voor alles van medische spuiten tot chipspakketten, en precies waarom het een probleem is geworden. Dezelfde chemische bindingen die een fles sterk maken, zorgen ervoor dat het eeuwenlang meegaat als het weggegooid wordt. De natuur heeft geen enzym dat geëvolueerd is om het snel te eten.

Waarom plastic blijft bestaan

De meeste plastics zijn lange ketens van koolstof en waterstof gemaakt uit olie en gas. Zonlicht en golven breken ze wel af, maar niet in iets onschadelijks: een fles splijt in stukjes, die stukjes in microplastics kleiner dan vijf millimeter, en die in nanoplastics te klein om te zien. Microplastics zijn nu gevonden van de diepste oceaangroeven tot aan de sneeuw in het Noordpoolgebied, in vis, in drinkwater en in menselijk bloed.

Hoe het de zee bereikt

Slechts een klein deel van het plastic ter wereld wordt gerecycled. Volgens de OESO maakte de wereld in 2019 ongeveer 460 miljoen ton plastic en gooide er 353 miljoen ton weg. Slechts 9 procent van dat afval werd gerecycled; 22 procent werd verkeerd beheerd, wat betekent dat het werd gedumpt, in de open lucht werd verbrand of verloren ging aan het milieu. Rivieren zijn de snelwegen: plastic dat op het land valt, wordt in riolen gespoeld, die weer in rivieren en rivieren in zee.

460 Mtplastic produced in 2019 (OECD, 2022)
9%of plastic waste was recycled (OECD, 2022)
19 to 23 Mtof plastic waste entered rivers, lakes and seas in 2016 (Borrelle et al., 2020)

Vistuig is een speciaal geval. Verloren en achtergelaten netten, lijnen en vallen blijven jarenlang vissen, schildpadden, zeehonden en zeevogels vangen, een probleem dat bekend staat als spookvissen. Ze maken een groot deel uit van het drijvende plastic in de grote oceaanwirvels.

Recycling is de laatste verdedigingslinie. De eerste is het helemaal niet maken van afval.

Het onzichtbare deel: additieven

Een kunststof product is zelden zuiver polymeer. Fabrikanten voegen weekmakers, vlamvertragers, kleurstoffen en stabilisatoren toe, waarvan sommige chemicaliën kunnen uitlogen. Sommige, zoals bepaalde ftalaten en bisfenolen, verstoren de hormonen en zijn in een aantal landen beperkt. De wetenschap over hun volledige effecten bij dagelijkse blootstelling is nog in ontwikkeling, wat op zich al een reden tot voorzichtigheid is.

Welk beleid vermindert het aan de bron

Het bewijs wijst op maatregelen die ingrijpen voordat plastic afval wordt:

  1. Ontwerp voor eenmalig gebruik. Verboden en heffingen op wegwerpzakken, rietjes en bestek werken snel: in veel landen verminderen zakheffingen het gebruik binnen een jaar met meer dan de helft.
  2. Laat producenten betalen. Uitgebreide producentenverantwoordelijkheid regelingen brengen bedrijven in rekening voor het verzamelen en recycleren van de verpakkingen die ze verkopen, wat hen ertoe dwingt minder te gebruiken en te ontwerpen voor recycling.
  3. Retourneren van borgsom. Het betalen van een kleine terugbetaalbare borg op flessen en blikjes bereikt betrouwbaar inzamelingspercentages van 90 procent of meer waar het goed wordt uitgevoerd.
  4. Verzamel alles. Voor miljarden mensen is er helemaal geen afvalinzameling. Het bouwen van basisinzameling en sortering is de grootste hefboom om te voorkomen dat plastic in zee terechtkomt.
  5. Een wereldwijd verdrag. De lidstaten van de Verenigde Naties hebben onderhandeld over een wettelijk bindend verdrag om plasticvervuiling te beëindigen in de hele levenscyclus van plastic, van productie tot afvoer.
Een zeeschildpad die naast een drijvende plastic zak zwemt.
Sea turtles can mistake floating bags for jellyfish, one of their natural foods.

Hoe u kunt helpen

  • Weiger, hergebruik dan. Draag een fles, een beker en een zak. Het meest effectieve plastic is het plastic dat nooit gemaakt wordt.
  • Koop los en vul bij. Kies voor losse groenten en fruit, vul winkels en producten in glas, metaal of papier waar dat zinvol is.
  • Vermijd wat niet kan worden gerecycled: Zwarte plastic bakjes, meerlaagse zakken, polystyreen en alles wat composteerbaar is als er in jouw omgeving geen industriële compostering is.
  • Let op microplastics in huis. Was synthetische kleding minder vaak, voller en koeler, en overweeg een wasmachinefilter; vermijd cosmetica met plastic microbeads.
  • Raap er drie op. Neem elke keer dat je een strand, park of rivieroever bezoekt drie stukken afval mee. Het telt op.
  • Vraag het aan uw stad en uw winkels. Vraag naar borg-terug-regelingen, openbare waterfonteinen en bijvulling opties. Vraag merken om te publiceren hoeveel plastic ze verkopen en hoeveel ze inzamelen.
  • Doe mee. Help deze uitleg te vertalen of kaart lokale plastic data op de website. Bijdrageraad van de gemeente.

Bronnen en verdere lezing