การฟื้นฟูความร้อน
โรงไฟฟ้า โรงงาน ระบบระบายน้ำ และศูนย์ข้อมูล ปล่อยความร้อนออกมาเป็นจำนวนมาก ในอากาศและน้ำทุกวัน
Helen Ltd / Wikimedia Commons (CC BY-SA 3.0)
ใต้สวนสาธารณะในฮอลแลนด์ ในถ้ำที่ถูกตัดออกจากพื้นหิน ปั๊มความร้อนขนาดใหญ่แถวหนึ่ง เอาความร้อนมาจากน้ำเสียของเมือง และจากน้ำกลับมาจากเครือข่ายการทำความเย็นของเขต The Katri Vala plant, run by the city’s energy company Helen, produced 570,000 MWh of heat in 2017 from five large heat pumps, and a sixth, added in 2021, was expected to raise that by up to 200,000 MWh a year;กำลังการผลิตของมันอยู่ที่ประมาณ 123 MW (Wikipedia, Energy in Finland, อ้างอิง Helen, 2018) ความร้อนก็มาถึงแล้ว มันเคยไหลเข้าสู่ทะเลบัลติค
ความร้อนที่เสียไปเป็น “แหล่งพลังงาน” ที่ใหญ่ที่สุด ที่ไม่มีใครนับ การศึกษาในปี ค.ศ. 2016 คาดการณ์ว่า 72% ของพลังงานหลักของโลกสูญเสียหลังจากการแปลงส่วนใหญ่เป็นความร้อน และที่ 63% ของกระแสความร้อนที่ทิ้งออกมา มีอุณหภูมิต่ำกว่า 100 °C (2016). หมายเลขสองเป็นตัวที่สำคัญ ความร้อนที่เย็นเกือบจะไม่มีประโยชน์สำหรับผลิตไฟฟ้า และมีประโยชน์มากสำหรับการอบอุ่นอาคาร หน้านี้อธิบายว่าทำไม และสิ่งที่ต้องใช้เพื่อใช้มัน
มันคืออะไร
การนำความร้อนที่เสียกลับมาใช้ หมายถึงการกักเก็บความร้อน ที่กระบวนการปล่อยออกมา และส่งมันไปยังบางสิ่งบางอย่างที่ต้องการความร้อน มันมีสามรูปแบบที่พบได้ทั่วไป
- ใช้ได้โดยตรง น้ำร้อนหรือก๊าซจากโรงงาน, โรงเผา หรือโรงไฟฟ้าผ่านการแลกเปลี่ยนความร้อนเข้าสู่เครือข่ายระบบอุณหภูมิหรือกระบวนการอื่น นี่คือวิธีที่เดนมาร์กและสวีเดนเริ่มต้นเครือข่ายความร้อน
- ปั๊มความร้อนบนแหล่งเย็น น้ำเสีย ศูนย์ข้อมูล ซุปเปอร์มาร์เก็ต อุโมงค์รถไฟใต้ดิน และน้ำเย็น มันมีเพียง 10-40 °C ปั๊มความร้อนขนาดใหญ่ยกความร้อนนั้นขึ้นไปถึง 60-90 °C ที่เครือข่ายต้องการ โดยใช้ไฟฟ้าน้อยกว่าก๊าซบ่อน้ำ
- ผลิตไฟฟ้า สารปล่อยก๊าซร้อนจากเตาเผา เตาอบ และเครื่องยนต์ โดยทั่วไปแล้วจะอยู่เหนือ 200 °C สามารถขับเคลื่อนกังหันไอน้ำ หรือวงจรรังคินอินทรีย์ (ORC) กังหันขนาดเล็กที่ใช้ของเหลวที่เดือดที่อุณหภูมิต่ำกว่าน้ำ

มันทำงานยังไง
ค่าของความร้อนถูกกำหนดโดยอุณหภูมิ หนึ่งกิโลวัตต์ชั่วโมงของความร้อนที่ 30 ° C และหนึ่งกิโลวัตต์ชั่วโมงที่ 600 ° C เป็นปริมาณพลังงานเดียวกัน แต่ไม่ใช่ทรัพยากรเดียวกัน ประสิทธิภาพของคาร์โนต์ เพดานสำหรับเครื่องยนต์ใด ๆ ที่เปลี่ยนความร้อนเป็นงาน คือ η = 1 − T_cold / T_hot อุณหภูมิในระดับเคลวิน กับสภาพแวดล้อมที่ 25 °C (298 K):
- ความร้อนที่ 30 °C (303 K):
1 − 298/303 = 1.6% - ความร้อนที่ 90 °C (363 K):
1 − 298/363 = 18% - ความร้อนที่ 300 °C (573 K):
1 − 298/573 = 48%
เครื่องจักรจริงๆ ถึงน้อยกว่าครึ่งของเพดานนี้ วัฏจักรเรนคินอินทรีย์ เป็นตัวเลือกที่นิยมใช้ในการนำไฟฟ้ากลับมาจากความร้อนปกติ โดยทั่วไปแล้วจะเปลี่ยนเป็นประมาณ5ถึง 20% ของความร้อน2013). ใต้ประมาณ 80 °C การผลิตไฟฟ้า แทบจะไม่คุ้มค่ากับเครื่องจักร

ปั๊มความร้อนทำงานในทางตรงกันข้าม เพดานของปั๊มความร้อน COP = T_hot / (T_hot − T_cold)ยิ่งลิฟต์เล็กลง ความร้อนก็จะมากขึ้นต่อหน่วยไฟฟ้า การยกความร้อนจากศูนย์ข้อมูล 30 °C ไปยัง 80 °C มีค่าคาร์โนท COP ของประมาณ 6.4;ปั๊มความร้อนขนาดใหญ่จริงๆ ถึงประมาณครึ่งหนึ่ง, รอบ 3 ดังนั้น 100 kWh ของความร้อนเสีย 30 ° C บวกกับประมาณ 45 kWh ของไฟฟ้า จะกลายเป็นประมาณ 145 kWh ของความร้อนของเครือข่าย กระแสไฟฟ้าไม่ได้เสียไป มันก็กลายเป็นความร้อนด้วย
ระยะทางเป็นอีกข้อจำกัด ความร้อนมันแพงที่จะย้าย ท่อ หลุม และปั๊มใช้เงินต่อกิโลวัตต์ชั่วโมงมากกว่า สายไฟฟ้า และน้ำร้อนสูญเสียความร้อนไปตามทาง ความร้อนที่เสียไปนั้นมีค่า เมื่อผู้ใช้ความร้อน อยู่ใกล้แหล่งกำเนิด หรือเมื่อเครือข่ายความร้อนผ่านมันไปแล้ว Modern “fourth generation” networks run at lower temperatures (around 50 to 70 °C) precisely so that more low-grade heat can be used (Lund et al., 2014).

เวลาเป็นสิ่งสำคัญอันดับสาม ศูนย์ข้อมูลทำให้เกิดความร้อนตลอดทั้งปี บ้านต้องการส่วนใหญ่ในฤดูหนาว ระบบไฟฟ้าจะทำให้สมดุลด้วยการเก็บความร้อน แหล่งความร้อนอื่นๆ และในฤดูร้อน โดยการปล่อยความร้อนที่ไม่สามารถใช้ได้

ขอบเขต
- อุณหภูมิ ความร้อนที่เสียไปส่วนใหญ่เย็นเกินกว่าจะใช้ไฟฟ้าได้ สมการของคาร์โนต์ไม่สามารถเจรจาได้
- ระยะห่าง แหล่งที่มาห่างไกลจากผู้ใช้ความร้อน ไม่มีค่าเลย ไม่ว่าขนาดจะใหญ่แค่ไหน
- มันไม่ตรงเวลา อุตสาหกรรมและความร้อนของศูนย์ข้อมูลเป็นเสมอ การต้องการความร้อนเป็นฤดูกาล และจุดสูงสุดในเช้าที่หนาว
- ความน่าเชื่อถือและสัญญา เครือข่ายไม่สามารถพึ่งพาโรงงานที่อาจปิด หรือศูนย์ข้อมูลที่อาจย้าย สัญญา ความสามารถในการสำรอง และการแบ่งปันความเสี่ยง สำคัญเท่ากับวิศวกรรม
- ประสิทธิภาพก่อน ความร้อนที่เสียไปนั้นคือความร้อนที่ไม่ถูกผลิตขึ้นมา กระบวนการที่ดีขึ้นและเซิร์ฟเวอร์ที่มีประสิทธิภาพ ลดสิ่งที่มีให้แก้ไข และนั่นเป็นสิ่งดี
โครงการจริงๆ วัดได้
| โครงการ | ที่ไหน เมื่อไหร่ | แหล่งความร้อนและขนาด | สิ่งที่ถูกรายงาน |
|---|---|---|---|
| โรงงานทำความร้อนและทำความเย็นคาทรีวาลา | ฮอลแลนด์, ฟินแลนด์, ตั้งแต่ปี 2006, ขยายตัวมาจาก | น้ำเสียที่ผ่านการบำบัด และน้ำเย็นจากเขตเมือง ปั๊มความร้อนขนาดใหญ่ในถ้ำหิน | 570,000 เมกะวัตต์ชั่วโมงของความร้อนในปี 2017 จากปั๊มความร้อนห้า; หนึ่งในหกจากปี 2021 เพิ่มสูงถึง 200,000 เมกะวัตต์ชั่วโมงต่อปี; ประมาณ 123 เมกะวัตต์รวมกัน (Helen, 2018; Wikipedia) |
| ศูนย์ข้อมูลเมตาโอเดนเซ่กับฟอร์เนนวาร์ม ฟิน | โอเดนเซ่, เดนมาร์ก, ตั้งแต่ปี 2020 | ความร้อนจากเซิร์ฟเวอร์ถูกส่งไปยังเครือข่ายของเมือง | เป้าหมาย: 100,000 เมกะวัตต์ชั่วโมงของความร้อนในปี, เพียงพอสำหรับบ้าน 6900 (Meta, 2020) |
| ข้อมูล | สตอกโฮล์ม,สวีเดน,ตั้งแต่ปี 2017 | สตอกโฮล์ม เอ็กเซอร์กีซื้อความร้อนจากศูนย์ข้อมูลสำหรับเครือข่ายของเมือง | โครงการสำหรับ “อุตสาหกรรมศูนย์ข้อมูลที่ไม่มีความร้อนเสียหาย” (Stockholm Data Parks) |
| ศูนย์ข้อมูลยุโรปเหนือ | ฟินแลนด์ สวีเดน เดนมาร์ก นอร์เวย์ | สมมติฐานแบบจำลอง | ความร้อนจากศูนย์ข้อมูลสามารถครอบคลุมส่วนแบ่งที่น่าสนใจของการให้ความร้อนในเขตเมืองในประเทศนอร์ดิกได้ หากเครือข่ายและราคาอนุญาต (Wahlroos et al., 2018) |
สัญญาณนโยบายสองอย่าง แสดงให้เห็นว่ามันกำลังจะไปทางไหน เยอรมนีต้องการให้ศูนย์ข้อมูลใหม่ที่เริ่มดำเนินการตั้งแต่เดือนกรกฎาคมปี 2026 ใช้พลังงานอย่างน้อย 10% ของพวกเขาขึ้นไปเป็น 15% จากเดือนกรกฎาคมปี 2027 และ 20% จากเดือนกรกฎาคมปี 2028 เว้นแต่ว่าจะมีข้อตกลงเกี่ยวกับระบบเครือข่ายความร้อน (Energieeffizienzgesetz, section 11) และศูนย์ข้อมูลกำลังเติบโตอย่างรวดเร็ว: IEA คาดการณ์ว่าพวกเขาใช้ไฟฟ้าประมาณ 415 TWh ในปี 2024, ประมาณ 1.5% ของไฟฟ้าของโลก, มุ่งหน้าไปยังประมาณ 945 TWh ในปี 2030 (IEA, Energy and AI, 2025) เกือบทั้งหมดของไฟฟ้าที่จบลงในรูปแบบความร้อนอุณหภูมิต่ำ

ในเดนมาร์ก ฟินแลนด์ และสวีเดน ระบบระบายความร้อนในเขตเมืองมีสัดส่วนที่ใหญ่ของตลาดพลังงานความร้อน ซึ่งเป็นเหตุผลว่าทำไมพวกเขาจึงนำหน้าในการใช้พลังงานความร้อนเสีย (Werner, 2017) ส่วนที่หายไปในที่อื่นๆ เป็นระบบเครือข่าย ไม่ใช่ความร้อน
มันมีค่าเท่าไหร่
ระบบเก็บความร้อนเสียไม่ผลิตไฟฟ้า ดังนั้น ค่าเฉลี่ยของพื้นที่ (พลังงานแสงอาทิตย์บนหลังคา 0.19 ดอลลาร์ต่อกิโลวัตต์ชั่วโมง ในโลกของเรา แบบจำลองกำแพงภายในช่วงเดือนมิถุนายน 2026 ของลาซาร์ด $0.09 to $0.20 สำหรับพลังงานแสงอาทิตย์บนหลังคา) ใช้ได้เฉพาะกับกรณีที่อุณหภูมิสูงเล็ก ๆ ที่ผลิตไฟฟ้า สำหรับความร้อน ตัวแข่งขันคือก๊าซ ใช้ตัวเลขรอบเดียวกันกับที่เรา หน้าเก็บความร้อน (ก๊าซขายส่ง 35 ยูโรต่อเมกะวัตต์ ชั่วโมง คาร์บอน 70 ยูโรต่อตัน 90% ของก๊าซโซลาร์เซลล์) 5-6 ยูโรเซนต์ต่อกิโลวัตต์.

ความร้อนจากแหล่งอุณหภูมิต่ำผ่านปั๊มความร้อนขนาดใหญ่ ใช้ค่าไฟฟ้าแบ่งด้วย COP บวกกับอุปกรณ์ที่แพร่กระจายไปทั่วความร้อนที่มันส่ง ค่าใช้จ่ายที่ประกาศสำหรับปั๊มความร้อนขนาดใหญ่และการเชื่อมต่อแตกต่างกันอย่างมากตามสถานที่ เราจึงแสดงให้เห็นว่าเป็นช่วงเวลาในการคำนวณ (20 ปี อัตราส่วนลดจริง7% COP3ท่อและการเชื่อมต่อไม่รวม):
| ปั๊มความร้อนติดตั้งค่าใช้จ่ายต่อกิโลวัตต์ของความร้อน | ค่าไฟฟ้า 50 ยูโรต่อเมกะวัตต์ชั่วโมง 3,000 ชั่วโมงต่อปี | ไฟฟ้า 50 ยูโร 6,000 ชั่วโมง | ค่าไฟฟ้า 100 ยูโร 3,000 ชั่วโมง | ค่าไฟฟ้า 100 ยูโร 6,000 ชั่วโมง |
|---|---|---|---|---|
| €500 | 3.2 ล้านปี | 2.4ซม. | 4.9ซม | 4.1 ซี |
| €1,000 | 4.8 เซนติเมตร | 3.2 ล้านปี | 6.5เซนติเมตร | 4.9ซม |
| €1,500 | 6.4ซม. | 4.0แกลลอน | 8.1 ซี | 5.7ซม |
- เซนต์ยูโรต่อกิโลวัตต์ชั่วโมงของความร้อน การคำนวณของเรา: ค่าอุปกรณ์ × 0.0944 ÷ ชั่วโมง + ราคาไฟฟ้า ÷3.*
ความร้อนที่ได้กลับมาใช้ใหม่นั้น ปกติแล้วจะแข่งขันกับก๊าซ เมื่อปั๊มความร้อนทำงานหลายชั่วโมงต่อปี และแหล่งที่มาอยู่ใกล้กับเครือข่าย จุดอ่อนของมันคือท่อ (การเชื่อมต่อใหม่ไม่กี่กิโลเมตรอาจมีค่าใช้จ่ายมากกว่าปั๊มความร้อน) และความเสี่ยงที่แหล่งกำเนิดจะหายไป การใช้ความร้อนจากอุตสาหกรรมโดยตรง โดยไม่มีปั๊มความร้อน มันเป็นความร้อนที่ถูกที่สุดที่เครือข่ายสามารถซื้อได้

การผลิตไฟฟ้าจากความร้อนที่ทิ้งไปนั้นแตกต่างกัน หน่วย ORC จะแข่งขันได้เฉพาะในกรณีที่ความร้อนร้อน เสถียร และฟรี และถึงอย่างนั้นผลลัพธ์ก็ยังเล็กเมื่อเทียบกับความร้อนที่เข้าไป
ที่มันชนะได้ และที่มันไม่สามารถ
มันสามารถชนะได้:
- เมืองที ่ มีเครือข ่ ายไฟฟ ้ า ใกล้กับศูนย์ข้อมูล โรงงานน้ำเสีย ระบบรถไฟใต้ดิน ซุปเปอร์มาร์เก็ต และโรงงาน
- อุตสาหกรรม, ที่พลังงานไฟฟ้าที่เสียไปจากโรงงานหนึ่ง เป็นพลังงานไฟฟ้าที่ใช้ในการผลิตอีกโรงงาน
- ศูนย์ข้อมูลใหม่ ออกแบบมาตั้งแต่เริ่มต้น เพื่อส่งน้ำร้อน โดยเฉพาะกับการทำความเย็นของเหลวที่ 40-60 °C
- อุตสาหกรรมที่ใช้ความร้อนสูง อุณหภูมิสูงกว่า 250 องศาเซลเซียส สามารถขับเคลื่อน ORC หรือกังหันไอน้ำ เพื่อผลิตไฟฟ้า
- ความร้อนจากน้ำเสียที่อยู่ใกล้เมือง และมีให้ใช้ในฤดูหนาว

มันชนะไม่ได้
- ต้นกำเนิดทางไกล ไม่มีผู้ใช้ความร้อนใกล้เคียง ศูนย์ข้อมูลทะเลทราย หรือโรงงานที่แยกออกจากกัน
- เปลี่ยนความร้อนที่อุณหภูมิต่ำ เป็นไฟฟ้า ที่ 30-60 °C เพดานของคาร์โนทเป็นไม่กี่เปอร์เซ็นต์ ไม่มีอุปกรณ์เปลี่ยนแปลงมัน
- สถานที่ที่ไม่มีระบบระบายความร้อนจนกว่าจะมีใครสร้างมันขึ้นมา เครือข่าย ไม่ใช่ความร้อน เป็นสิ่งที่ลงทุนจริงๆ
- ทำเป็นเหตุผลให้ใช้กระบวนการที่เสียเปล่า ประสิทธิภาพเป็นสิ่งสำคัญ
สิ่งที่พิสูจน์ได้ น่าเชื่อถือ และคาดการณ์
ทดสอบ: การจำกัดของคาร์โนต์ ในการเปลี่ยนความร้อนเป็นพลังงาน และปั๊มความร้อน การฟื้นฟูความร้อนในระดับใหญ่ จากน้ำเสียและศูนย์ข้อมูลไปยังระบบทำความร้อนในพื้นที่ ในฮอลแลนด์,โอเดนเซ่และสตอกโฮล์ม
Plausible: most new large data centres in Europe delivering usable heat, helped by rules like Germany’s;เครือข่ายที่อุณหภูมิต่ำกว่า ที่ใช้ความร้อนจากระดับต่ำเซิร์ฟเวอร์ที่ทำความเย็นด้วยน้ำมัน จัดส่งน้ำ 50 ถึง 60 °C ที่ต้องการปั๊มความร้อนน้อยหรือไม่มีเลย

คิดว่า: ความร้อนที่มีความหมายทางเศรษฐกิจจากความร้อนต่ำกว่า 80 ° C การฟื้นฟูความร้อนในเมือง ที่ไม่มีแผนเครือข่าย
เปิดคำถามวิจัย
- ทำแผนที่ ที่ไหน อุณหภูมิเท่าไหร่ และปริมาณของความร้อนที่เสียไปนั้นมีอยู่เท่าไหร่ เมื่อเทียบกับที่ที่ต้องการความร้อน เปิดแผนที่ท้องถิ่นเป็นเรื่องที่หายาก
- สัญญาและความเสี่ยง ใครจ่ายค่าเชื่อมต่อ และใครรับความเสี่ยง ถ้าแหล่งที่มาปิดลง
- เครือข่ายที่มีความร้อนต่ำ วิธีการเปลี่ยนเครือข่ายและอาคารที่มีอุณหภูมิสูงให้ทำงานเย็นลง
- ปั๊มความร้อนอุณหภูมิสูง ผลิตไอน้ำที่ 120-200 °C สำหรับอุตสาหกรรม จากความร้อนเสียที่ 60-100 °C
- เก็บตามฤดูกาล ที่เก็บความร้อนจากศูนย์ข้อมูลในฤดูร้อนไว้สำหรับฤดูหนาว
- วัดผลการทำงาน จัดทำข้อมูลรายปีเกี่ยวกับการส่งความร้อน การใช้ไฟฟ้า และค่าใช้จ่ายสำหรับโครงการจริง
สิ่งที่ตำราต้นแบบที่ทำงานจะต้องใช้
ปั๊มความร้อนและเครื่องแลกเปลี่ยนความร้อนนั้นสมบูรณ์แบบ นวัตกรรมที่มีความหมาย คือการเชื่อมโยงแหล่งพลังงาน กับผู้ใช้ในราคาถูก ในปั๊มความร้อนอุณหภูมิสูง และในการควบคุม แบบจำลองที่ทำงานได้ควรจะส่งความร้อนที่วัดได้ไปยังผู้ใช้จริง
| ช่วง | งาน | การตัดสินใจที่มันทำให้เป็นไปได้ | ค่าใช้จ่ายที่แท้จริง | เวลา |
|---|---|---|---|---|
| 1. การตรวจสอบความร้อน | วัดการไหลและอุณหภูมิของลำธารขยะจริงเป็นเวลาหลายสัปดาห์ด้วยเครื่องบันทึกข้อมูล;ทำแผนที่ผู้ใช้ความร้อนภายในระยะทาง 1-2 กิโลเมตร | มันมีความร้อนพอมั้ย ที่อุณหภูมิที่เหมาะสม ใกล้กับผู้ใช้พอ | $5k to $20k | 1-3เดือน |
| 2. ตัวแสดงบนโต๊ะ | เครื่องแลกเปลี่ยนความร้อน 10-50 กิโลวัตต์ และปั๊มความร้อน ที่แหล่งที่มาจริงๆ | วัดค่า COP, การกัดกร่อน และความน่าเชื่อถือของกระแสจริง | $30k to $150k หน่วย | 6-12 เดือน |
| 3. การเชื่อมต่อแบบพ่วง | การเชื่อมต่อกับอาคารหรือเครือข่ายขนาดเล็ก ข้อมูลของปี สัญญาการจัดหาความร้อน | ค่าใช้จ่ายจริงต่อกิโลวัตต์ชั่วโมงของความร้อนและแบบจำลองสัญญา | $0.3M to $2 เมตร | 12-24 เดือน |

ใครที่เราต้องการ
- วิศวกรระบบไฟฟ้า และผู้ให้บริการเครือข่าย
- นักปั๊มความร้อนโดยเฉพาะสำหรับเครื่องจักรขนาดใหญ่และอุณหภูมิสูง
- ศูนย์ข้อมูลและผู้จัดการพลังงานอุตสาหกรรม ต้องการแบ่งปันข้อมูลเกี่ยวกับอุณหภูมิและกระแส
- นักวางแผนเมืองและนักวิเคราะห์ระบบสารสนเทศภูมิศาสตร์ เพื่อทำแผนที่แหล่งที่มาและผู้ใช้
- ทนายความและนักเศรษฐศาสตร์ เพื่อออกแบบสัญญาความร้อน ที่จะแบ่งปันความเสี่ยงอย่างยุติธรรม
- วิศวกรกระบวนการ สำหรับทำความสะอาดเครื่องแลกเปลี่ยนความร้อน ในลำธารที่สกปรก เช่นน้ำเสียและก๊าซไอเสีย
คิดอะไรดีกว่านี้ไหม
สมาชิกบางคนของมูลนิธิอาจมีผู้ติดต่อ ที่สามารถฟังเสียง สำหรับความคิดที่แข็งแกร่งเกี่ยวกับพลังงาน ที่จะถูกเสนอ ความคิดต้องมี แบบจำลองที่ทำงานจริงๆสำหรับแนวคิดการฟื้นฟูความร้อน นั่นหมายถึงโมเดลที่ส่งมอบความร้อนหรือไฟฟ้า ที่วัดได้ด้วยผลผลิตและการใช้พลังงานของตัวเอง ความคิดในรูปแบบของกระดาษก็ยินดีต้อนรับเช่นกัน ถ้าฟิสิกส์และตัวเลขเป็นจริง เราสามารถเผยแพร่มันได้ที่นี่บนเว็บไซต์ แต่การระดมทุนโดยไม่มีโมเดลที่ทำงาน มันยากมาก และไม่มีอะไรที่นี่ที่จะสัญญาว่า จะให้เงินทุน กำไร หรือแนะนำ
ส่งความคิดของคุณผ่านทาง แบบฟอร์มการให้ความร่วมมือ ด้วยปัญหาที่มันแก้ไขได้ การตรวจสอบทางฟิสิกส์ ราคาเฉลี่ยต่อกิโลวัตต์ชั่วโมง และ การทดสอบราคาถูกที่สุดที่จะพิสูจน์ว่ามันผิด ถ้าคุณมีแบบจำลองที่ทำงานได้ ให้รวมผลการวัดของมัน และวิธีที่คุณวัดมัน มัน หน้าแหล่งพลังงาน เปรียบเทียบกับทางเลือกอื่นๆ บนเรดาร์ความคิด
ต้นฉบับ
- ฮาร์วีย์, เอช.และเมย์เจอร์ บี (2016). ประเมินศักยภาพความร้อนของโลก บทความพลังงานทดแทนและยั่งยืน 57, 1568-1579.
- ฮิลล์ (2018). ปั๊มความร้อนใหม่จะถูกสร้างขึ้นอีกครั้งในฮอลแลนด์วิกิพีเดีย ประเทศฟินแลนด์.
- เป้าหมาย (2020) ศูนย์ข้อมูลโอเดนเซ่: การฟื้นฟูความร้อน.
- สตอกโฮล์ม เว็บไซต์ของโปรแกรม.
- วาลโรส, เอ็ม. (2018). ความคิดเห็นในอนาคตเกี่ยวกับการใช้พลังงานความร้อน: กรณีของศูนย์ข้อมูลในยุโรปเหนือ พลังงานทดแทนและยั่งยืน 82, 1749-1764.
- วี, วานเดน, บรูค, เอ็ม, เดคลาย, เอส, เดวาลเฟ, พ. และเลมอร์ท, วี (2013). ระบบการสำรวจทางเทคโนโลยีและเศรษฐกิจของวงจรเรนกินอินทรีย์ (ORC) บทความพลังงานทดแทนและยั่งยืน 22, 168-186.
- วิลท์ไชร์, เออ. (2014). ระบบระบายความร้อนภาคใต้รุ่นที่4(4GDH) พลังงาน 68, 1-11.
- เวอร์เนอร์, เอส. (2017). ความคิดเห็นระหว่างประเทศของการทำความร้อนและทำความเย็นในเขต พลังงาน 137, 617-631.
- เยอรมนี (2023) กฎหมายประหยัดพลังงาน (EnEfG) บทที่ 11: ศูนย์ข้อมูล.
- อิตาลี (2025) พลังงานและ AI.
- Lazard (มิถุนายน 2026). ค่าพลังงานที่ปรับระดับได้ + เวอร์ชั่น 19.
- Local Solar System มูลนิธิ แบบจำลองเปิดของกำแพงแฟน: บนหลังคาโซลาร์เบนซ์ของ $0.19 ต่อ kWh
- วิกิพีเดีย อะมาเกอร์ บาคเค157-247 เมกะวัตต์ของการทำความร้อนในเขต และถึง 63 เมกะวัตต์ของไฟฟ้าจากขยะเมือง