Επιστημονικές δημοσιεύσεις και άρθρα
Δεκαεπτά μελέτες, όλες δωρεάν για ανάγνωση, που έχουν αξιολογηθεί από ομότιμους επιστήμονες, σχετικά με το τι κάνει το τεχνητό φως τη νύχτα στον ουρανό μας, στην άγρια ζωή και στο σώμα μας.
ESA/Webb, NASA & CSA, P. Zeidler, E. Sabbi, A. Nota, M. Zamani (ESA/Webb) (CC BY 4.0)
Αυτά τα έγγραφα είναι από ανεξάρτητους ερευνητές, όχι από το Local Solar System Ίδρυμα. Όλες δημοσιεύτηκαν σε ανοιχτή πρόσβαση σε Επιστημονικές Εκθέσεις, ώστε ο καθένας να μπορεί να τις διαβάσει πλήρως. Οι σύντομες περιλήψεις είναι δικές μας. Παρακαλούμε διαβάστε τις ίδιες τις εργασίες πριν τις παραθέσετε.
Η επιστήμη είναι το πώς ξέρουμε ότι η νύχτα εξαφανίζεται. Είναι επίσης πώς θα ξέρουμε πότε θα επιστρέψει.
Μετρώντας τον ουρανό
Χρησιμοποιώντας διαφορική φωτομετρία για να διερευνήσουμε πώς τα νυχτερινά σύννεφα σκουραίνει τον νυχτερινό ουρανό σε αγροτικές περιοχέςhttps://doi.org/10.1038/s41598-018-37817-8)
Andreas Jechow, Franz Hölker & Christopher C. M. Kyba. Scientific Reports 9, 1391 (2019).
Η φωτομετρία ολόκληρου του ουρανού με μια κάμερα καταναλωτή δείχνει πώς τα σύννεφα σκουραίνει τον ουρανό σε μη μολυσμένες αγροτικές περιοχές, ορίζοντας ένα σημείο αναφοράς για το φυσικό σκοτάδι.
Απεικόνιση και χαρτογράφηση της επίδρασης των νεφών στην ουράνια λάμψη με φωτομετρία ολόκληρου του ουρανούhttps://doi.org/10.1038/s41598-017-06998-z)
Andreas Jechow, Zoltán Kolláth, Salvador J. Ribas, Henk Spoelstra, Franz Hölker & Christopher C. M. Kyba. Scientific Reports 7, 6741 (2017).
Χαρτογραφεί πώς τα σύννεφα ενισχύουν την ουράνια λάμψη κοντά σε πόλεις, χρησιμοποιώντας φωτομετρία ολόκληρου του ουρανού σε διάφορες τοποθεσίες.
Παραλλαγή του εξωτερικού φωτισμού ως συνάρτηση της ηλιακής ανύψωσης και της φωτορύπανσηςhttps://doi.org/10.1038/srep26756)
Manuel Spitschan, Geoffrey K. Aguirre, David H. Brainard & Alison M. Sweeney. Scientific Reports 6, 26756 (2016).
Μετρά πώς αλλάζει το εξωτερικό φως με την αύξηση του Ήλιου σε ένα σκοτεινό πάρκο και στη Φιλαδέλφεια, επεκτείνοντας το πρότυπο μοντέλο φωτός της ημέρας στο λυκόφως και τη νύχτα.
Αντιπαραβολή τάσεων φωτορύπανσης σε όλη την Ευρώπη με βάση τα νυχτερινά φώτα που παρατηρούνται από τον δορυφόρο)https://doi.org/10.1038/srep03789)
Jonathan Bennie, Thomas W. Davies, James P. Duffy, Richard Inger & Kevin J. Gaston. Scientific Reports 4, 3789 (2014).
Δορυφορικές εικόνες που έχουν ληφθεί τα τελευταία 15 χρόνια δείχνουν ότι η Ευρώπη γίνεται γενικά πιο φωτεινή, ενώ κάποιες αναπτυγμένες περιοχές σκοτεινιάζουν: είναι δυνατόν να μειωθεί αυτό.
Η Επιστήμη των Πολιτών Παρέχει Πολύτιμα Δεδομένα για την Παρακολούθηση της Παγκόσμιας Φωτεινότητας του Νυχτερινού Ουρανούhttps://doi.org/10.1038/srep01835)
Christopher C. M. Kyba, Janna M. Wagner, Helga U. Kuechly, Constance E. Walker, Christopher D. Elvidge, Fabio Falchi, Thomas Ruhtz, Jürgen Fischer & Franz Hölker. Scientific Reports 3, 1835 (2013).
Οι αστρικές μετρήσεις με γυμνό μάτι από το έργο πολιτών-επιστήμης παρακολουθούν στενά την τεχνητή λάμψη του ουρανού και μπορούν να παρακολουθήσουν τις αλλαγές φωτισμού σε όλο τον κόσμο.
Το τεχνητό φως αλλάζει τα φυσικά καθεστώτα της φωτεινότητας του νυχτερινού ουρανούhttps://doi.org/10.1038/srep01722)
Thomas W. Davies, Jonathan Bennie, Richard Inger & Kevin J. Gaston. Scientific Reports 3, 1722 (2013).
Το τεχνητό φως αλλάζει τους φυσικούς κύκλους της φωτεινότητας του νυχτερινού ουρανού, συμπεριλαμβανομένου του μηνιαίου σεληνιακού κύκλου, με συνέπειες για τα οικοσυστήματα.
Πτηνά
Η φωτορύπανση είναι μεγαλύτερη στις περιοχές μετανάστευσης των νυχτερινών αποδημητικών πουλιών σε όλο τον κόσμο.https://doi.org/10.1038/s41598-018-21577-6)
Sergio A. Cabrera-Cruz, Jaclyn A. Smolinsky & Jeffrey J. Buler. Scientific Reports 8, 3261 (2018).
Η φωτορύπανση είναι ισχυρότερη στις περιοχές που διασχίζουν τα νυχτερινά αποδημητικά πτηνά κατά τη διάρκεια της μετανάστευσης, το πιο κρίσιμο στάδιο του έτους τους.
Παρακολούθηση για τη χαρτογράφηση της θνησιμότητας των θαλάσσιων πτηνών που προκαλείται από την φωτορρύπανση
Airam Rodríguez, Beneharo Rodríguez & Juan J. Negro. Scientific Reports 5, 10670 (2015).
Η παρακολούθηση των νεοσσών του τσιράκι Κόρι στην Τενερίφη δείχνει ότι τα νεαρά θαλάσσια πτηνά προσγειώνονται με τεχνητό φως κατά την πρώτη τους πτήση.
Άγρια ζωή
Τεχνητή Φωτιά τη Νύχτα Προωθεί τη Δραστηριότητα Καθ’ Όλη τη Νύχτα σε Κοινούς Γοργόνες (Φωλιές)https://doi.org/10.1038/s41598-019-47544-3)
Eran Amichai & Noga Kronfeld-Schor. Scientific Reports 9, 11052 (2019).
Το τεχνητό φως τη νύχτα κρατούσε τους κοινούς όρνιθες ενεργούς καθ’ όλη τη διάρκεια της νύχτας.
Η έκθεση σε λευκό φως αναστέλλει την ανάπτυξη και τη χρώση του εμβρύου ζέβρας] (https://doi.org/10.1038/s41598-019-47163-y)
Ünsal Veli Üstündağ, E. Çalıskan-Ak, Perihan Seda Ateş, İsmail Ünal, Gizem Eğilmezer, Türkan Yiğitbaşı, A. Ata Alturfan & Ebru Emekli-Alturfan. Scientific Reports 9, 10810 (2019).
Το λευκό φως επιβράδυνε την ανάπτυξη και τη χρώση στα έμβρυα ζέβρας.
Ο περιβαλλοντικός ανθρωπογενής θόρυβος αλλά όχι το φως σχετίζεται με την οικοφυσιολογία των νεογνών ελεύθερων τραγουδιστών πουλιών.https://doi.org/10.1038/s41598-017-02940-5)
Thomas Raap, Rianne Pinxten, Giulia Casasole, Nina Dehnhard & Marcel Eens. Scientific Reports 7, 2754 (2017).
Σε νεοσσούς γαϊδουράγκαθων, ο θόρυβος της κυκλοφορίας αλλά όχι το φως συνδέθηκε με το φυσιολογικό στρες. Ένα χρήσιμο αντίστιχο: δεν προκαλείται κάθε αποτέλεσμα από το φως.
Η φωτορύπανση διαταράσσει τον ύπνο σε ελεύθερα ζώαhttps://doi.org/10.1038/srep13557)
Thomas Raap, Rianne Pinxten & Marcel Eens. Scientific Reports 5, 13557 (2015).
Τα μεγάλα βυζιά που εκτίθενται σε φως τη νύχτα ξύπνησαν νωρίτερα και κοιμήθηκαν λιγότερο: άμεση απόδειξη ότι η φωτορρύπανση διαταράσσει τον ύπνο στα άγρια ζώα.
Ωκεανοί
Η φασματική και χωρική κατανομή της φωτορύπανσης στα νερά του βόρειου κόλπου της Άκαμπα (Εϊλάτ)https://doi.org/10.1038/srep42329)
Raz Tamir, Amit Lerner, Carynelisa Haspel, Zvy Dubinsky & David Iluz. Scientific Reports 7, 42329 (2017).
Πρώτες μετρήσεις τεχνητού φωτός κάτω από το νερό κοντά σε μια πόλη, ανιχνεύθηκε μέχρι και 30 μέτρα στους κοραλλιογενείς υφάλους του κόλπου της Άκαμπα.
Υγεία
[Διάφορα βιολογικά οφέλη των διόδων εκπομπής φωτός χαμηλής θερμοκρασίας χρώματος που βασίζονται σε κανονική εσωτερική πηγή φωτισμού] (https://doi.org/10.1038/s41598-019-43864-6)
Jiaqi Lin, Xingwei Ding, Can Hong, Yulian Pang, Liming Chen, Quanwen Liu, Xu Zhang, Hongbo Xin & Xiaolei Wang. Scientific Reports 9, 7560 (2019).
Αναφέρει τα βιολογικά οφέλη του φωτισμού χαμηλής θερμοκρασίας χρώματος σε εσωτερικούς χώρους, σε σύγκριση με το ψυχρότερο φως.
Οι κύκλοι κιρκαδικού φωτισμού είναι επαρκείς για την ενεργοποίηση και διατήρηση των κιρκαδικών κινητικών ρυθμών στη Δροσόφιλα.https://doi.org/10.1038/srep37784)
Eunjoo Cho, Ji Hye Oh, Euna Lee, Young Rag Do & Eun Young Kim. Scientific Reports 6, 37784 (2016).
Χρησιμοποιώντας ένα μέτρο που ονομάζεται κιρκάδια φωτεινότητα, δείχνει σε μύγες φρούτων ότι ειδικά σχεδιασμένα μπορούν να φωτίσουν τη νύχτα με πολύ λιγότερη διακοπή στο ρολόι του σώματος.
Νόσος Πάρκινσον, Φώτα και Μελανοκύτταρα: Κοιτάζοντας Πέρα από τον Αμφιβληστροειδή Χιτώνα)https://doi.org/10.1038/srep03921)
Gregory L. Willis, Cleo Moore & Stuart Maxwell Armstrong. Scientific Reports 4, 3921 (2014).
Ένα έγγραφο που προτείνει συνδέσεις μεταξύ του φωτός, των μελανοκυττάρων του δέρματος και της νόσου Πάρκινσον πέρα από το μάτι. Μια υπόθεση και όχι ένα καθιερωμένο αποτέλεσμα.
Η έκθεση σε έντονο φως μειώνει τους θετικούς νευρώνες ντοπαμίνης: επιπτώσεις της φωτορύπανσης στην επιδημιολογία της νόσου Πάρκινσονhttps://doi.org/10.1038/srep01395)
Stefania Romeo, Cristina Viaggi, Daniela Di Camillo, Allison W. Willis, Luca Lozzi, Cristina Rocchi, Marta Capannolo, Gabriella Aloisi, Francesca Vaglini, Rita Maccarone, Matteo Caleo, Cristina Missale, Brad A. Racette, Giovanni U. Corsini & Roberto Maggio. Scientific Reports 3, 1395 (2013).
Σε αρουραίους, το συνεχές έντονο φως μείωσε τους νευρώνες της ντοπαμίνης. Οι συγγραφείς αναφέρουν μια προκαταρκτική συσχέτιση μεταξύ της φωτεινότητας του ουρανού και του επιπολασμού της νόσου Πάρκινσον.
Ξέρεις κάποια μελέτη που ανήκει εδώ; Προτείνετέ το μέσω του Πίνακας συνεισφοράς.