Sommige talen op deze site kunnen automatisch zijn vertaald en fouten bevatten. Help het te verbeteren Lees het origineel in het Engels
De rode neus van een Pelamis golfenergiemachine barst door een brekende golf, spray vliegend.
Groen Initiatief · Energiealternatieven

Golfenergie

Golven zijn windenergie die de oceaan heeft opgevangen en over duizenden kilometers heeft meegevoerd.Daar is veel van, en het blijft komen 's nachts en in de winter, na vijftig jaar proberen heeft niemand nog een golfmachine gebouwd die zowel sterk als goedkoop is.

P123, via Wikimedia Commons

Sta in de winter aan een westelijke kust en je voelt het door je voeten: om de paar seconden komt er een muur van water die over een oceaan is gereisd en breekt. Golven worden veroorzaakt door wind die over duizenden kilometers open zee waait, dus het zijn geconcentreerde, vertraagde vormen van windenergie. Ze blijven aankomen nadat de wind is afgenomen, zowel ‘s nachts als overdag en het sterkst in de winter, precies wanneer zonnepanelen het minst maken.

Dat is de belofte, en het is waar. Deze pagina, geschreven met dezelfde eerlijkheid als ons Fan Wall onderzoek, gaat over waarom de belofte zo moeilijk te houden is geweest. De korte versie: de natuurkunde werkt en de bron is groot, maar een golfmachine moet gewone zeeën oogsten terwijl ze stormen overleeft die vijftig keer meer kracht dragen. Na een halve eeuw en vele mislukte bedrijven, blijft golfenergie nog steeds meerdere malen duurder dan zonne-energie, zonder dat er nog een winnende ontwerp is. Het kan als eerste winnen waar stroom duur is en de zee de enige buur is.

2.1 TWof wave power reaches the world's coastlines on average (Gunn en Stock-Williams, 2012)
28 kWper meter golffront in een typische Atlantische zee, 2.5 m hoog met een periode van 9 seconden
3 GWhDe golfbrekercentrale van Mutriku in Spanje zal tussen 2011 en 2023 de langste recordtijd hebben, het langste record van een golfbrekercentrale (MutrikuCity in Spain)
18.5 mGolven overleefd door CorPower's C4 boei voor Portugal in november 2023 (CorPower Ocean)

Wat het is

Een golfenergie-omvormer is een machine die de beweging van golven omzet in elektriciteit. In tegenstelling tot wind, waar één ontwerp (de driebladige turbine) heeft gewonnen, zijn er voor golfenergie nog steeds honderden concurrerende ideeën. Ze vallen in een paar families:

  • Punt absorbers: boeien die op en neer schommelen en tegen een anker of zware drijver trekken. CorPower’s C4 is er één.
  • Dempers: lange, slangachtige kettingen van drijvers die langs de richting van de golven liggen en bij de verbindingen buigen. Pelamis was het beroemde voorbeeld.
  • Oscillerende golfgolfomvormers: scharnierende kleppen op de zeebodem bij de kust die heen en weer schommelen. Aquamarine Power’s Oyster was er een.
  • Oscillerende waterkolommen: kamers die openstaan voor de zee onder de waterlijn. Golven duwen het water binnenin omhoog en omlaag, waardoor lucht door een turbine naar binnen en buiten wordt geduwd. Mutriku in Spanje heeft er zestien ingebouwd in een havenmuur.
  • Overtopping apparaten: hellingen die golven laten stromen in een verhoogd bekken, waarna het water terug wordt afgevoerd door lage-kop turbines.
Twee lange rode Pelamis golfmachines liggend op een kade in Orkney.
De twee 180 m Pelamis P2 machines liggen nu in Lyness, Orkney. Pelamis Wave Power is in 2014 in administratie gegaan. Photo: Drnoble, CC BY 4.0

Hoe het werkt

Energie in een golf. De energie van een golf wordt opgeslagen als water dat boven de gemiddelde zeespiegel uitsteekt en als beweging van het water. Voor een onregelmatige zee die wordt beschreven door de significante golfhoogte H (grofweg de gemiddelde hoogte van het hoogste derde deel van de golven), is de energie per vierkante meter zeebodem E = ρ g H² / 16, waarbij ρ de dichtheid van zeewater en g de zwaartekracht is. Door de golfhoogte te verdubbelen, wordt de energie verviervoudigd.

Vermogen, het getal dat telt. De golfenergie beweegt zich met de groepssnelheid g T / 4π in diep water, waarbij T de golfperiode is. Vermenigvuldig de energie met de snelheid en het vermogen dat langs elke meter van het golffront aankomt is P = ρ g² H² T / 64π, wat uitwerkt als Ongeveer 0,49 × H² × T kilowatt per meter. Een zee van 2,5 m met een periode van 9 s brengt ongeveer 28 kW langs elke meter kust: gedurende een jaar de elektriciteit van tientallen huizen per meter, als het allemaal zou kunnen worden opgevangen. De bovenstaande uitleg laat je andere zeeën proberen.

Wat het water doet. In diep water reist het water in een golf niet mee: elk deeltje beweegt in een cirkel en keert bijna terug naar waar het begon. De cirkels krimpen snel met de diepte; een halve golflengte naar beneden is de beweging slechts ongeveer 4% van die aan het oppervlak. Diepzeegolven zijn lang: de golflengte is ongeveer 1.56 × T² meter, dus een 9 s golf is 126 m van kust tot kust. Daarom ligt de meeste golfenergie dicht bij het wateroppervlak en drijven of zitten machines in ondiep water.

Om een golf te absorberen, maak je een golf. Een golfmachine neemt energie op door zich zodanig te bewegen dat een deel van de binnenkomende golf wordt opgeheven. Voor een drijvende boei die alleen op en neer beweegt, stelt dit een bekende limiet: hoe groot het ook is, het kan niet meer vangen dan de kracht die over een breedte van λ / 2π, een golflengte gedeeld door 2π, ongeveer 20 m voor een 9 s-golf (Deventer, 2002). Om dat te bereiken, moet de boei in beweging blijven met de golven. Daarom zijn besturingssystemen die een machine afstemmen op elke passerende golf zo belangrijk. In de praktijk vangen gemeten en gemodelleerde machines typisch tussen een tiende en een derde van het vermogen dat over hun eigen breedte komt (De moeder, 2015).

Langzaam, enorme krachten. Een golf duwt met een enorme kracht maar beweegt langzaam, om de paar seconden een meter of twee. Generatoren geven de voorkeur aan snelle, zachte beweging, dus elke golfmachine heeft een Power take-off -motor Een motor die het een omzet in het ander: hydraulische assen en motoren, luchtturbines, lineaire generatoren met directe aandrijving of mechanische tandwielkast. Veel van de engineering, en veel van het falen, gebeurt hier.

De grenzen: theoretisch en praktisch

De bron. Gemiddeld over de planeet bereikt ongeveer 2,1 TW golfkracht de kusten van de wereld, in dezelfde orde van grootte als het gemiddelde elektriciteitsverbruik van de wereld van ongeveer 3,4 TW (Gunn en Stock-Williams, 2012). Slechts een fractie kan worden genomen: machines kunnen niet langs elke kustlijn, energie gaat verloren wanneer golven ondiep water bereiken en veel van de hulpbron bevindt zich in afgelegen zuidelijke oceanen. De rijkste kusten worden geconfronteerd met de heersende westenwind tussen ongeveer 40 en 60 graden breedte: Ierland, Schotland, Portugal, Chili, zuidelijk Australië, Nieuw-Zeeland, de Stille Oceaan ten noordwesten van de Verenigde Staten. Gesloten zeeën zoals de Middellandse Zee ontvangen slechts enkele kilowatt per meter.

Het stormprobleem. De stormknop van de verklaarder maakt de centrale moeilijkheidsgraad zichtbaar. Een machine is ontworpen om het meeste geld te verdienen in zeeën van 1 tot 4 m, maar moet zeeën van 10 tot 15 m overleven, met vijftig of meer keer de kracht en enkele golven nog hoger. Een constructie ontwerpen voor de storm maakt het zwaar en duur; het ontwerpen voor de gemiddelde zee maakt het kwetsbaar. Windturbines lossen dit op door hun bladen uit de wind te draaien. Een golfmachine kan niet uit de zee stappen.

Vermoeidheid. Met een periode van 8 seconden ontmoet een machine ongeveer vier miljoen golven per jaar, die elk zijn gewrichten, afdichtingen en aanlegplaatsen buigen, duwen en draaien. Gedurende twintig jaar is dat ongeveer tachtig miljoen belastingscycli in zout water.

Toegang en ligplaatsen. Zoals alle mariene energie kunnen golfmachines alleen bij kalm weer worden geïnstalleerd en gerepareerd, en ze zitten precies daar waar het weer het slechtst is. De ligplaatsen moeten een bewegend lichaam in brekende zeeën zonder het knakken of het slepen vasthouden.

Een dakloze betonnen kamer op een rotsachtige kustlijn aan zee, de overblijfselen van een golfkrachtcentrale.
Wat er in 2018 over is van de Islay LIMPET: een oscillerende waterkolom van 250 kW aan de kust van Islay, Schotland, aangesloten op het net in 2000 en gesloten in 2011. Alleen de golfkamer blijft over. Photo: Anhn, CC BY-SA 4.0

Echte projecten, gemeten

ProjectWaarType en grootteWat er gebeurde
PelamisAguçadoura, Portugal, later EMEC, OrkneyDemper, 750 kW, 120 tot 180 m langDe eerste golfpark met meerdere machines: drie machines, 2,25 MW, begonnen in juli 2008 met exporteren en waren in november 2008 offline toen de eigenaar van het project in financiële problemen kwam.De latere P2-001 machine voltooide meer dan 15.000 bedrijfsuren bij Pelamis Wave Power ging in november 2014 in administratie (Pelamis).
OestersEMEC, Orkney EilandenNearshore flap, 315 kW en vervolgens 800 kWEerste machine geïnstalleerd in 2009, de tweede generatie getest van 2012 tot 2015.Aquamarine Power belde in oktober 2015 (Aquamarine Power).
MutrikuBaskenland, Spanje16 oscillerende waterkolommen in een havengolfbreker, 296 kWIn werking sinds juli 2011. Meer dan 3 GWh in totaal tegen het einde van 2023; 266 MWh in 2023, een capaciteitsfactor van ongeveer 10%. De Wells turbines zetten ongeveer 30% van de luchtkracht om in elektriciteit. Kosten: €6.4 miljoen (Mutriku; Tethys, PNNL).
Wave HubOff Cornwall, Verenigd KoninkrijkNetgekoppelde testcontactdoos voor machines tot 20 MWIn 2010 met overheidsgeld geïnstalleerd, in 2018 werd er geen elektriciteit meer geproduceerd; de site is later omgebouwd tot drijvende offshore wind (Wave Hub).
CorPower C4Goedkope vluchten naar Aguçadoura, PortugalPuntabsorptieboei, 300 kW nominaal, 9 m breed, 19 m hoogExporteert sinds oktober 2023; overleefde golven van 18,5 m in Storm Domingos in november 2023; gerapporteerde pieken tot 600 kW; typecertificering door DNV in 2026.Een kleine array van verdere boeien is gepland op dezelfde locatie (CorPower Ocean; CorPower, 2026).
Een grote gele en witte scharnierende stalen klep liggend in een productiehal, met een werknemer die er langs loopt voor schaal.
Oyster 800, een 800 kW scharnierende klep, op de werf in Methil, Fife, in juli 2011, voordat het werd verscheept naar de testlocatie in Orkney. Photo: Aquamarine Power, via the Scottish Government, CC BY 2.0

Het patroon is ontnuchterend. De bekendste machines van de jaren 2000, Pelamis en Oyster, werkten beide op zee, en beide bedrijven faalde voordat ze commerciële arrays bereikten, grotendeels omdat de volgende stap meer kostte dan investeerders zouden riskeren. De oudste centrale, Mutriku, is klein en werd gebouwd in een golfbreker die toch nodig was. De nieuwste generatie, geleid door ontwerpen zoals CorPower’s, heeft overleven en controle eerst geplaatst en beweegt zich pas nu van één machine naar een eerste kleine array.

Wat het kost

Er is nog geen commerciële golffarm, dus elk kostencijfer is een schatting van prototypes en modellen.

BronWat het isPrijs
Mutriku, onze berekening op basis van gepubliceerde cijfers€ 6,4 miljoen voor 266 MWh in 2023, 20 jaar op 7% reëel, vóór eventuele bedrijfskostenMeer dan €2 per kWh
Oceaan energiesystemen (2015)Tweede golf arrays, gemiddeld ontwikkelaar gegevens$0.21 to $0,67 per kWh
Oceaan energiesystemen (2015)Eerste commerciële golffarms: schattingen van ontwikkelaars / onafhankelijke referentiestudies$0.12 to $0,28 / $0.28 to $0,48 per kWh
Oceaan energiesystemen (2015)Geïnstalleerde kosten van eerste arrays$4,000 to $18,100 per kW
Onze benchmarkZonne-energie op het dak van een gebouw, model Fan Wall; Lazard 2026 commerciële en gemeenschappelijke zonne-energie$0.19 per kWh; $0.09 to $0.20
Lazard (juni 2026)Nieuwe utility solar / onshore wind / offshore wind$0.04 to $0,10 / $0.04 to $0,10 / $0.11 to $0,17 per kWh

Mutriku is geen eerlijke test van kosten; het was een demonstratie, met kleine turbines die werden gekozen voor betrouwbaarheid. Maar het laat zien hoe ver de echte hardware van de papieren schattingen af staat. Het eerlijke bereik voor een eerste kleine array vandaag is ruwweg $0.30 to $0,70 per kWh, twee tot vier keer dakzonne-energie. De eigen studies van de industrie zeggen dat commerciële boerderijen $0.12 to $ 0,28 kunnen bereiken, als machines overleven, de beschikbaarheid hoog is en de kosten dalen met het volume. Geen van deze omstandigheden is nog op zee aangetoond.

Een gebogen havengolfbreker die bij zonsondergang uitloopt in een kalme zee, onder een beboste landtong.
De golfbreker van de haven van Mutriku in Baskenland, Spanje. De zestien luchtkamers maken sinds 2011 elektriciteit uit golven. Photo: Txo, CC0

Waar het kan winnen, en waar het niet kan

Het kan winnen:

  • Op zee, waar geen elektriciteitsnet is. Oceaansensoren, navigatieboeien, aquacultuurpennen, onderwatervoertuigen die moeten worden opgeladen en offshore-platforms draaien nu op batterijen, diesel of zonnepanelen die in de winter weinig maken. Hier concurreert een kleine golfmachine met dure energie, niet met goedkope zonne-energie.
  • Eilanden aan energieke kusten, van de Hebriden tot de Azoren en de Stille Oceaan, waar de energie al wordt geleverd door geïmporteerde diesel.
  • Waterbrekers en zeedijken worden toch gebouwd, zoals in Mutriku, waar de constructie al betaald is.
  • Naast offshore windparken, kabels delen, netverbindingen en onderhoudsschepen, en produceren wanneer de wind is afgenomen maar de swell niet.
  • Als winterkracht op hoge breedtegraden, waar de golven het sterkst zijn wanneer de zonnepanelen het minst maken.

Het kan niet winnen:

  • Als goedkope bulkstroom, overal waar zonne- en windparken kunnen worden gebouwd.
  • Op beschutte kusten en afgesloten zeeën, waarbij de gemiddelde bron een paar kilowatt per meter is.
  • Zonder eerst te bewijzen dat het overleeft. Een ontwerp dat geen winter op zee heeft doorstaan, is nog steeds een model, hoe goed de tank ook presteert.
Een grote rode drijvende structuur met twee lange armen en een helling, afgemeerd in een grijze zee in de buurt van een groene kust.
Wave Dragon, een overtopping apparaat: zijn armen sturen golven omhoog een helling in een bekken dat draineert door middel van lage-kop turbines. Het prototype op schaal 1:4,5 werd van 2003 tot 2010 getest in de Nissum Bredning fjord in Denemarken; in januari 2005 brak een storm de aanlegsteiger en dreef het schip aan land. Photo: Wave Dragon, CC BY 3.0

Wat is bewezen, plausibel en speculatief

Bewezen: De natuurkunde van golfenergie en vermogensstroom; de vangstgrenzen voor oscillerende lichamen; dat golfmachines elektriciteit op zee kunnen opwekken en deze naar het net exporteren; dat een oscillerende waterkolom in een golfbreker meer dan tien jaar kan draaien (Mutriku); dat de bron het sterkst is in de winter aan westelijke kusten op middelgrote breedtegraden.

Plausibel: Dat nieuwe besturingsmethoden en lichtere structuren de vangst- en snijstaal per kilowatt kunnen verhogen; dat puntabsorberende boeien stormen zoals die van CorPower’s C4 in 2023 kunnen overleven; dat arrays die aanlegsteigers en kabels delen, de kosten kunnen verlagen; dat oceaanobservatie- en aquacultuurmarkten voor kleine machines zullen betalen voordat het net dat doet.

Speculatief: golfkracht ten koste van offshore wind; een enkel ontwerp dat wint zoals de driebladige turbine won voor wind; grote arrays van honderden megawatts in het volgende decennium.

Open onderzoeksvragen

  • Survival en controle samen. Hoe een machine af te stemmen om het meeste uit gewone golven te halen terwijl je hem veilig in een storm, betrouwbaar, twintig jaar lang kunt afstemmen.
  • Afneemkracht. Efficiënte, duurzame omzetting van langzame, enorme krachten: hydrauliek, magnetische tandwielen, lineaire generatoren, flexibele materialen die zelf generatoren zijn.
  • Verankeringen en structuur. Minder staal per kilowatt, en aanlegplaatsen die niet falen.
  • Arrays. Hoe machines elkaar in groepen schaduwen of helpen, en hoe infrastructuur gedeeld kan worden.
  • Convergentie. Welke van de bovenstaande families, indien aanwezig, is fundamenteel het goedkoopst. Openbare stage-gate programma’s zoals Wave Energy Scotland bestaan om dit te beantwoorden met gedeelde data.
  • Milieu. Onderwaterlawaai, verstrikkingsrisico voor zeezoogdieren in ligplaatsen en effecten op kustsediment wanneer grote arrays energie uit golven halen.
Een groene cilindrische boei die rechtop in een diepblauwe zee drijft, gezien vanuit het kielzog van een boot.
MARMOK-A-5, een drijvende oscillerende waterkolom, op de BiMEP openzeetestinstallatie voor de Baskische kust in 2017. Het werd daar getest van 2016 tot 2019, en een nieuwe versie ging in 2026 op zee. Photo: Oceantec, CC BY-SA 4.0

Wat een werkend prototype nodig zou hebben

Golfenergie heeft een goed getreden weg van idee naar zee, juist omdat zoveel ideeën erop zijn mislukt. De kosten hieronder zijn onze ruwe schattingen voor een klein team.

FaseWerkWat het bewijstRuwe kostenTijd
1. Numeriek modelFrequentie-domein en tijd-domein modellen van de machine in echte zeetoestanden (open tools zoals WEC-Sim bestaan)Breedte van de vangst in theorie, belastingen bij stormen$10k to $40k2 tot 4 maanden
2. golftankEen 1:50 tot 1:20 model in een universitair golfbekken, regelmatige en onregelmatige golven, dan extreme golven, met een gesimuleerde vermogensafname gemeten op instrumentenGemeten vangbreedteverhouding en overlevingsladingen$30k to $150k3 tot 6 maanden
3. beschutte zeeproefEen 1:4 tot 1:10 machine op een kwekerijlocatie zoals Scapa Flow of BiMEP van EMEC in Spanje, die naar een laadbank exporteertEchte kracht, ligplaatsen, onderhoud, een winter op zee$0.5 million to $3 miljoen1 tot 2 jaar
4. Volledige schaalEén machine op een open zee-aanlegplaats met netverbindingBankable prestatie- en overlevingsgegevens$10 miljoen en hogerMeerdere jaren
Half boven en half onder de waterlijn van een testbekken: aan een blauw stalen portaal met instrumenten hangt een modelboei voor golfenergie.
Fase 2 in de praktijk: een model op schaal 1:20 van een drijvende oscillerende waterkolom onder test in het golfbekken bij Ifremer in Brest, Frankrijk, maart 2013. Photo: Olivier Dugornay, Ifremer, CC BY 4.0

Fase 2 is waar een pitch geloofwaardig begint te worden: een model in een golftank met een gemeten vermogensafname, dat zowel laat zien wat het vangt als wat het overleeft.

Wie we nodig hebben

  • Oceaangelegenheden en hydrodynamica Met golf-structuurinteractie en controleervaring.
  • Wave tank faciliteiten bij universiteiten en nationale laboratoria.
  • Power take-off specialisten: hydraulische systemen, lineaire generatoren, magnetische tandwielen.
  • Mooring en offshore constructie-ingenieurs.
  • Marine operations mensen die apparatuur op zee hebben geïnstalleerd en teruggevonden.
  • Marienecologen voor geluids- en verstrengelingsmonitoring.
  • Gebruikers op zee: viskwekerijen, oceaanobservatoria en eilandbedrijven die de eerste machines zouden kopen.

Heb je een beter idee?

Sommige leden van de Stichting hebben misschien contacten die een pitch zouden kunnen horen. Om gepickt te worden, heeft een idee een pitch nodig. Een werkend, echt model dat daadwerkelijk stroom produceert, met zijn vermogen gemeten op een instrument, niet geclaimd: een model in een golftank met een gelogde afname zegt meer dan elke animatie. Ook papieren ideeën zijn welkom: als de natuurkunde en de cijfers kloppen, kunnen we ze hier op de website publiceren. Maar kapitaal werven zonder een werkend model is erg moeilijk, en niets hiervan is een belofte van financiering, rendementen of introducties.

Stuur uw idee via het bijdrageformulier, waarbij u kiest voor het Groene Initiatief. Vertel ons voor welke golven het is ontworpen, de vangbreedte die je verwacht en waarom, hoe het een storm overleeft, een ruwe kosten per kWh en de goedkoopste test die het fout zou kunnen bewijzen. De energiebronnen pagina vergelijkt golfkracht met elf andere ideeën.

Bronnen

  1. Van der Veen, K. and van der Veen, C. (2012). Kwantificeren van de wereldwijde golfkrachtbron. Tijdschrift voor Hernieuwbare Energie 44, 296-304.
  2. Van der Veen, J. (2002). Oceaan Golven en Oscillerende Systemen: Lineaire Interacties Inclusief Golf-Energie Extractie. Universiteit van Cambridge.
  3. De moeder, a. (2015). Een database van de vangstbreedte verhouding van golfenergie converters. Tijdschrift voor Hernieuwbare Energie 80, 610-628.
  4. De oceaan van de energiesystemen (2015). Internationale geniveauiseerde kosten van energie voor oceaanenergietechnologieën.
  5. Golfkracht, Wikipedia: de formule voor de krachtstroom in diep water.
  6. Pelamis Wave Energy Converter, Wikipedia.
  7. Aquamarine Power, Wikipedia.
  8. Mutriku Breakwater Wave Plant, Wikipedia, en Pacific Northwest National Laboratory, Tethys, Mutriku golfkrachtcentrale.
  9. Wave Hub, Wikipedia.
  10. CorPower Ocean, Wikipedia, en CorPower Ocean (2026), ‘s werelds eerste DNV-certificering voor golfenergietechnologie.
  11. Golfenergie Schotland. Openbare bibliotheek van programmarapporten.
  12. Lazard (juni 2026). Geniveauiseerde kosten van energie+, versie 19.
  13. Local Solar System Stichting. De Fan Wall: open model en benchmark, zonne-energie op het dak voor $ 0,19 per kWh.
  14. Islay LIMPET, Wikipedia: een oscillerende waterkolom van 250 kW aan de kustlijn, aangesloten op het net in 2000 en buiten gebruik gesteld in 2011.
  15. Wave Dragon, Wikipedia: het prototype op schaal 1:4.5 in Nissum Bredning, 2003 tot 2010.
  16. BiMEP (2026). BiMEP is de gastheer van IDOM’s nieuwe drijvende apparaat: de MARMOK-A5 oscillerende waterkolom, en een eerdere versie getest van 2016 tot 2019.
  17. Luchtgolftheorie en Wells turbine, Wikipedia: deeltjes draaien onder golven, en een luchtturbine die in beide richtingen dezelfde kant op draait.