Sommige talen op deze site kunnen automatisch zijn vertaald en fouten bevatten. Help het te verbeteren Lees het origineel in het Engels
Donkere PV-thermische collectoren bedekken de schuine daken van een modern appartementencomplex tussen tuinen.
Groen Initiatief · Energiealternatieven

Zonnedaken die ook verwarmen

Een zonnepaneel zet een vijfde van het zonlicht om in elektriciteit en de rest in afvalwarmte, die door een PV-collector wordt opgeslagen. De natuurkunde is simpel; het loont niet.

Andreas Siegemund (CC BY-SA 4.0)

Kijk naar een zonnepaneel op een zonnige dag en het grootste deel van de energie die erop valt doet niets nuttigs. De cellen zetten 15 tot 20% van het licht om in elektriciteit; 65 tot 70% daarvan wordt warmte, waardoor het paneel opwarmt en minder efficiënt wordt (IEA SHC Task 60, 2020). Een fotovoltaïsch-thermische (PVT) collector plaatst een warmtewisselaar achter de cellen, voert die warmte weg in water of lucht en gebruikt deze voor warm water, ruimteverwarming of een warmtepomp.

De eerlijke samenvatting: PVT werkt, wordt vandaag verkocht en kan twee tot drie eenheden warmte leveren voor elke eenheid elektriciteit van hetzelfde dak, maar het loont alleen waar er een gestaag gebruik is van lagetemperatuurwarmte, en de gemeten kosten zijn op de meeste plaatsen nog steeds hoger dan afzonderlijke panelen en collectoren. Deze pagina legt uit waarom, met de cijfers.

1,67 miljoen m²Wereldwijd zal tegen eind 2024 ongeveer 316 MW aan elektrisch vermogen worden geïnstalleerd (IEA SHC, 2025)
554 tot 602 GWAlleen al in 2024 worden er zo’n 30.000 keer meer gewone zonnepanelen geïnstalleerd dan de nieuwe PVT-capaciteit dat jaar (IEA PVPS, 2025)
100 tot 700kWh warmte per m² per jaar uit PVT, bovenop de elektriciteit, afhankelijk van ontwerp en klimaat (IEA SHC Taak 60)
0,2% tot 0,5%De efficiëntie van een siliciumcel gaat verloren voor elke graad die het opwarmt: het koelen van de cellen is een bonus, niet de hoofdprijs

Wat het is

Een PVT collector is een zonnepaneel en een thermische zonnecollector in één frame. Er zijn drie hoofdfamilies (IEA SHC Task 60, 2020):

  • Onbedekte watercollectoren zien eruit als gewone panelen met een platte warmtewisselaar die aan de achterkant is gelijmd. Ze lopen koel, wat de cellen past, en verliezen gemakkelijk warmte aan wind. Ze vertegenwoordigen 61% van het geïnstalleerde PVT-verwarmingsvermogen wereldwijd en worden meestal gebruikt als warmtebron voor een warmtepomp.
  • Afgedekte (geglazuurde) collectoren voegen een tweede glasplaat en een isolerende luchtspleet voor de cellen toe. Ze bereiken de 50 tot 60 °C die warm water nodig heeft, maar het extra glas reflecteert wat licht en de cellen worden warmer, waardoor ze minder elektriciteit produceren.
  • Luchtcollectoren blazen lucht achter de panelen en gebruiken deze om een gebouw te verwarmen of te ventileren. Dat is 33% van de geïnstalleerde PVT-capaciteit.

Er bestaan ook concentratie- en evacuatiebuisconcepten, maar die spelen een minder belangrijke rol (IEA SHC, Solar Heat Worldwide 2025).

Een tegeldak van een schuur met donkere zonnepanelen bovenop en een rij platte thermische zonnecollectoren eronder, tegen een blauwe hemel.
PVT combineert de twee technologieën, zij aan zij op één staldak: zonnepanelen voor elektriciteit boven, platte thermische zonnecollectoren voor warm water onder. Een PVT-collector doet beide taken in één frame. Photo: Stefan Thiesen, CC BY-SA 3.0

Hoe het werkt

Het lichtbudget. Op een heldere dag bereikt ongeveer 1.000 W zonlicht elke vierkante meter van een paneel dat naar de zon is gericht; 800 W is een meer typisch helder uur. Een siliciumcel zet het deel van het spectrum dat hij kan gebruiken om in elektriciteit. De rest wordt gereflecteerd, doorgegeven of wordt warmte in de cel.

Hitte maakt cellen slechter. De elektrische efficiëntie van een kristallijne siliciumcel daalt bijna lineair met de temperatuur: η_el = η_ref × (1 − β × (T_cell − 25 °C)), waarbij β ongeveer 0,4% per kelvin is (het gemeten bereik is 0,2 tot 0,5%). In eenvoudige woorden: een paneel met het label 20% efficiënt bij 25 °C levert ongeveer 18,4% wanneer de cellen op 45 °C staan, wat normaal is op een zonnige dag (Skoplaki en Palyvos, 2009).

Het verzamelen van de warmte. De warmte die een collector levert volgt de vergelijking in de testnorm EN ISO 9806: η_th = η_0 − a_1 (T_m − T_a) / G − a_2 (T_m − T_a)² / G. Hierbij is η_0 het aandeel zonlicht dat nuttige warmte wordt wanneer de vloeistof op luchttemperatuur staat (ongeveer 61% is typisch voor PVT), T_m is de gemiddelde vloeistoftemperatuur, T_a de luchttemperatuur, G het zonlicht in W per m² en a_1, a_2 beschrijven hoe snel warmte weglekt. In eenvoudige woorden: Hoe warmer u het water wilt, hoe minder warmte u verzamelt, en een onbedekte collector, zonder glazen deksel om de wind weg te houden, verliest veel sneller warmte dan een bedekt.

Een thermische zonnecollector gemaakt van rijen glazen buizen, gemonteerd op een bruin pannendak.
Een geëvacueerde buiscollector op een Duits dak. Elke glazen buis is een vacuümkolf rond zijn absorber, de extreme versie van het glazen deksel dat warmte vasthoudt in een afgedekte collector. Photo: Norbert Nagel, CC BY-SA 3.0

De trade-off. Koud water helpt twee keer: de cellen draaien koeler en maken iets meer elektriciteit, en de collector verzamelt meer warmte. Heet water doet twee keer pijn. Daarom zijn PVT en warmtepompen natuurlijke partners: een warmtepomp wil een bron bij 5 tot 20 °C, precies waar een onbedekte PVT-collector het meest efficiënt is. Wanneer het medium kouder is dan de lucht, onttrekt een onbedekte collector zelfs warmte aan de lucht, dag en nacht, waardoor hij de buitenunit van een luchtwarmtepomp kan vervangen of de grond rond geothermische warmtepomp boorgaten kan opladen. De bovenstaande uitleg laat je dit proberen.

De verhouding. Omdat meer van het licht warmte wordt dan elektriciteit, “twee of meer eenheden thermische energie worden gegenereerd voor elke eenheid elektrische energie, afhankelijk van de cel efficiëntie en systeemontwerp” (IEA SHC Taak 60, 2020).

De grenzen van

Theoretisch. Zonlicht levert op het middaguur hooguit ongeveer 1 kW per vierkante meter en gemiddeld over een jaar 100 tot 300 W per m², afhankelijk van de breedtegraad en het weer. Geen enkele collector kan meer energie leveren dan er op valt (behalve de warmte van de luchtbron die een onbedekte collector binnentrekt wanneer deze kouder is dan de lucht, wat de fysica van de warmtepomp is, niet extra zonlicht). De elektriciteit wordt afgedekt door de cel: ongeveer een vijfde van het licht voor commercieel silicium. De warmte wordt afgedekt door de temperatuur die u nodig heeft: bij 60 °C verliest een collector al een groot deel van wat hij verzamelt.

Practical.

  • De warmte moet een toepassing in de buurt hebben. Lage temperatuur warmte kan niet worden verkocht aan een net zoals elektriciteit. Op een zonnige middag in juli heeft een huis met een volle warmwatertank nergens meer warmte te plaatsen, dus de collector stopt met verzamelen (“stagnatie”) en verwarmt als een gewoon paneel. Het dimensioneren van de warmtezijde naar werkelijke vraag is belangrijker dan welk collectordetail dan ook.
  • Temperatuurlimieten. De meeste panelen zijn gecertificeerd voor celtemperaturen tot ongeveer 85 °C. Een overdekte collector die in de zomer stagneert, kan dat benaderen, waardoor de inkapselings- en soldeerverbindingen verouderen.
  • Twee ambachten op één dak. PVT heeft een elektricien en een loodgieter nodig, twee normen (IEC 61215 en 61730 voor de elektrische kant, EN ISO 9806 voor de thermische kant) en tot voor kort geen enkele eigen testnorm. De experts van het IEA noemen kosten, testen en installatievaardigheden, niet fysica, als de barrières (IEA SHC Task 60 position paper).
  • Concurrentie van goedkope panelen. Gewone panelen zijn zo goedkoop geworden dat een dak vaak aparte PV-panelen en een kleine thermische zonnecollector, of PV-panelen plus een luchtwarmtepomp kan bevatten voor minder geld dan een PVT-systeem.
Werknemers op een steiger tillen met een verreiker een grote platte zonnecollector op een pannendak, terwijl anderen hem van onderaf begeleiden.
Het installeren van thermische zonnecollectoren op een dak. Een PVT-systeem voegt het werk van een loodgieter toe aan dat van een elektricien: leidingen, pompen en vorstbeveiliging evenals kabels en omvormers. Photo: Stefan Thiesen, CC BY-SA 3.0

Echte projecten, gemeten

ProjectWat het isWat werd gemeten of gerapporteerdBron
26 voorbeeldsystemen in IEA SHC Task 60 (Europa en daarbuiten, 2020)Warm water, warmtepomp en industriële systemen, gedurende ongeveer een jaar bewaaktOverdekte PVT voor warm water: tot ongeveer 700 kWh warmte per m² per jaar; onbedekte: ongeveer 400. elektrische prestatieverhouding 0,66 voor overdekte en 0,75 voor onbedekte collectoren (gewone PV: 0,7 tot 0,85). warmtepompsystemen met onbedekte PVT als enige bron bereikten een seizoensprestatiefactor van ongeveer 3 in ZwitserlandSchubert en Zenhäusern, 2020
Nieuw stadhuis, Freiburg, Duitsland (2017)PVT-collectoren voor warm water op een net-plus-energie kantoorgebouwOntworpen om 22 MWh warmte per jaar te leveren tegen een warmwatervraag van 145 MWh, de gemeten vraag was slechts 24 MWh per jaar, dus het collectorveld was veel te groot, draaide warmer en leverde minder warmte per m². Zonnefractie 29,6%; elektrisch vermogen zoals verwachtIEA SHC taak 60, Bestaande PVT systemen
Carrosserie Pfister, Herisau, ZwitserlandOntdekte PVT op een industrieel gebouw106 kWp elektrisch en 324 kW thermisch vermogen (nominaal, niet gemeten vermogen)IEA SHC, Zonne-energie wereldwijd 2025
Nieuwe sportarena, Oostenrijk1.130 m² PVT met 80 grondsondes en een warmtepomp van 540 kWOntworpen om te voldoen aan een warmtevraag van 1,4 GWh per jaar zonder fossiele brandstof (ontwerpafbeelding)IEA SHC, Zonne-energie wereldwijd 2025
Wereldmarkt, 202446 fabrikanten rapporteren37,5 MW thermisch en 18,6 MW elektrisch geïnstalleerd in 2024; Frankrijk (629.136 m²), Duitsland en Nederland leidenIEA SHC, Zonne-energie wereldwijd 2025

De Freiburg case is de meest nuttige les op deze pagina: de collectoren werkten, de voorspelling van hoeveel warm water het gebouw zou gebruiken niet. Gepubliceerde, onafhankelijk gemeten gegevens voor PVT-systemen zijn nog schaars; de meeste cijfers komen uit proefprojecten.

Een rond kantoorgebouw van zeven verdiepingen, bekleed met verticale houten latten en donker glas, met kale bomen en tramsporen vooraan.
Het nieuwe stadhuis van Freiburg, het netto-plus-energie kantoorgebouw waarvan de PVT-collectoren werkten zoals ontworpen terwijl het gebouw slechts een zesde van het voorspelde warme water verbruikte. Photo: Joergens.mi, CC BY-SA 3.0

Wat het kost

OptieKosten per kWhJaar en bron
PVT, goed gedimensioneerde systemen in de Task 60 sampleElektriciteit ongeveer €0,20; warmte onder de €0,102020, Schubert en Zenhäusern
PVT, gemiddelde van de steekproef voor taak 60elektriciteit €0,10 tot €0,15; verwarming €0,25 (overdekt) tot €0,45 (onoverdekt)2020, dezelfde bron (afhankelijk van de verdeling van de kosten tussen warmte en elektriciteit)
PVT, gemodelleerdElektriciteit €0,20; warmte €0,22Lämmle (2019), geciteerd in hetzelfde rapport
Benchmark: zonnepanelen op het dak van hetzelfde gebouwongeveer $ 0,19 centralBekijk ons Fan Wall model
Commerciële en gemeenschappelijke zonnepanelen op daken, Verenigde Staten$0.09 to $0.20Juni 2026, Lazard LCOE+ versie 19
Zonne-energie warm water, Europa0,03 euro (zuiden) tot 0,19 euro (centrum en noorden) per kWh warmte2015, ESTIF, geciteerd door Schubert en Zenhäusern
Warmte uit een gasketel, EU-huishoudensongeveer € 0,14 per kWh warmte (alleen brandstof: gas aan € 0,1228 per kWh, 90% efficiënte ketel)Tweede helft van 2025, Eurostat

Wat de tabel zegt: de beste PVT-systemen maken al warmte voor minder dan de brandstofkosten van een gasketel in Europa en elektriciteit tegen ongeveer de prijs van dakpanelen, maar het gemiddelde pilootsysteem niet. De spreiding is enorm omdat de waarde van de warmte volledig afhangt van of deze wordt gebruikt. IEA-experts hebben zich ten doel gesteld de kosten van PVT-collectoren met een factor 1,5 tot 2 te verlagen door volume en technologie (Task 60 position paper).

Waar het kan winnen, en waar het niet kan

Het kan winnen:

  • Gebouwen met een jaarrond warmtebehoefte en een klein dak: Appartementsgebouwen, hotels, ziekenhuizen, zwembaden, wasserijen, sporthallen. Elke vierkante meter doet twee dingen.
  • Als warmtebron voor een warmtepomp. Onbedekte PVT kan een luidruchtige buitenunit vervangen of een boorgatveld opladen zodat het niet afkoelt in de loop der jaren, waar de meest recente groei vandaan komt.
  • Warme, zonnige plaatsen met warm water vraag, waar overdekte collectoren het grootste deel daarvan kunnen dekken; een Task 60 systeem bereikt een zonne-aandeel van 70%.
  • Industriële warmte bij lage temperatuur (wassen, drogen, voorverwarmen), waar er elke dag van het jaar gebruik van wordt gemaakt.
Oude stenen huizen in Jeruzalem met zonneboilers en tanks op hun platte daken, en de stad die zich achter hen uitstrekt.
Zonneboilers op daken in Jeruzalem: waar de zon sterk is en het warme water dagelijks wordt gebruikt, betaalt zonnewarmte zichzelf terug. Photo: ArnoldReinhold, CC BY-SA 4.0

Het kan niet winnen:

  • Waar de warmte geen gebruiker heeft. Een vakantiehuis, een kantoor met weinig warm water of een huis dat al verwarmd wordt door een warmtepomp met eigen buitenunit kan beter bediend worden door gewone panelen.
  • Bij hoge temperaturen. Stoom- en proceswarmte boven ongeveer 80 °C zijn niet te verdragen door PV-cellen; het concentreren van thermische of elektrische energie Thermische opslag Past beter.
  • Op prijs alleen tegen goedkope panelen, totdat de installatie wordt zo routine als gewone PV.

Wat is bewezen, plausibel en speculatief

Bewezen: De temperatuurstraf van siliciumcellen; de collectorfysica van EN ISO 9806; dat PVT-collectoren zowel elektriciteit als warmte leveren in echte gebouwen, met gemeten opbrengsten van ongeveer 400 tot 700 kWh warmte per m² per jaar; dat onbedekte PVT kan dienen als enige bron voor een warmtepomp met een seizoensgebonden prestatiefactor bijna 3 in Zwitserland; dat overdimensionering van de warmtezijde het rendement verlaagt.

Plausibel: Dat volumeproductie en standaard kits de kosten met een factor 1,5 tot 2 kunnen verlagen; dat PVT plus warmtepompen dichte stadsblokken kunnen ontkooldigen waar geen ruimte is voor buitenunits of boorgaten; dat beter thermisch contact tussen cellen en absorber beide opbrengsten verhoogt.

Close-up van geïsoleerde buizen stijgen uit het einde van een glas-buis zonnecollector en door middel van een verzegelde knipperen in een betegelde dak.
Elke warmtecollector heeft buizen door het dak nodig, en elk is een verbinding die moet worden afgedicht en geïsoleerd. Photo: Barelyhere, CC BY-SA 4.0

Speculatief: PVT-gedreven stralingskoeling ‘s nachts op bruikbare schaal (aangetoond in onderzoek, zelden in gebouwen); lange termijn duurzaamheid van de cel-absorberbinding gedurende 25 jaar thermische cycli; in het gebouw geïntegreerde PVT-gevels tegen een concurrerende prijs.

Open onderzoeksvragen

  • Hoe verouderen cel-tot-absorberbindingen en inkapselingsmiddelen onder dagelijkse thermische cycli en zomerstagnatie? Er zijn nog geen veldgegevens van vijfentwintig jaar.
  • Wat is de juiste split tussen PVT, gewone PV en boorgatlengte in een warmtepompsysteem, en hoeveel verlengt PVT regeneratie echt de levensduur van het boorgat?
  • Kan één gecombineerde testnorm en certificering de kosten en tijd verlagen om een PVT-product op de markt te brengen?
  • Hoe moeten installateurs de warmtezijde dimensioneren als de werkelijke vraag naar warm water zo onzeker is, zoals Freiburg heeft aangetoond?
  • Kunnen goedkope polymeerwarmtewisselaars overeenkomen met metalen voor warmteoverdracht en levensduur?

Wat een werkend prototype nodig zou hebben

Voor een uitvinder met een nieuw PVT-ontwerp is het bewijs dat telt een collector die in de zon wordt gemeten, met gekalibreerde sensoren, lang genoeg om zowel goede als slechte dagen te zien.

FaseWerkWat het bewijstRuwe kostenTijd
0. Bureau studieWarmteoverdrachtsmodel van het ontwerp, vergelijking met gepubliceerde collectorgegevens, kostenramingHet idee verslaat bestaande PVT op papier$5k to $15k1 tot 2 maanden
1. Bank en openluchttest van één collectorGemeten elektrisch vermogen (I-V curven) en thermische efficiëntie bij verschillende vloeistoftemperaturen, volgens EN ISO 9806 en IEC 60891 methoden, in een geaccrediteerd laboratorium of een zorgvuldige universiteitsopstellingEchte η_0, a_1, en de elektrische temperatuurstraf$15k to $40k3 tot 4 maanden
2. Kleine systeempilot10 tot 20 m² voor het voeden van een echte warmwatertank of warmtepomp, met warmtemeters, elektriciteitsmeters en weerstation, één jaarSeizoensgebonden opbrengsten, stagnatiegedrag, betrouwbaarheid$40k to $100k12 maanden
3. CertificeringIEC 61215 en 61730 (elektrische veiligheid en duurzaamheid), Solar Keymark (thermisch), bouwgoedkeuringenEen product dat verkocht en verzekerd kan worden$60k to $150k9 tot 12 maanden
Kleine zonnecellen gemonteerd op een driehoekige metalen absorber in het houten frame van een geodetische koepel, met daarachter een veld.
Het prototype van een hybride zonne- en warmtepaneel, ingebouwd in het frame van een geodetische koepel in het Verenigd Koninkrijk. Elk product begint zo; de gemeten output is wat een prototype tot een investering maakt. Photo: Ecosolardome, CC BY-SA 3.0

Fasen 0 tot en met 2 kosten ongeveer $60,000 to $155.000. Dit zijn onze schattingen van typische laboratorium- en monitoringkosten, geen offertes.

Wie we nodig hebben

  • Thermische zonne-ingenieur met ervaring in het testen van EN ISO 9806.
  • PV module engineer die begrip heeft voor inkapselingsmiddelen, thermische cycli en IEC 61215.
  • Building services (HVAC) engineer om de warmtezijde te dimensioneren en warmtepompen en opslag te integreren.
  • Monitoring specialist voor het ontwerpen van geijkte warmte- en elektriciteitsmeting.
  • Productiepartner in staat om warmtewisselaars op volume te lamineren en te verlijmen.
  • Installateurs en loodgieters die bereid zijn een gecombineerde installatie uit te proberen en de werkelijke arbeidstijd te rapporteren.

Heb je een beter idee?

Misschien heb je een betere absorber, een goedkopere manier om het te verlijmen of een slimmere manier om de warmte te gebruiken. Sommige leden van de Local Solar System Foundation hebben misschien contacten die een pitch voor een sterk energie-idee zouden kunnen horen. Om een idee te pitchen, moet er een werkend model zijn dat daadwerkelijk stroom en warmte produceert, gemeten op een instrument, niet geclaimd. Ook papieren ideeën zijn welkom: als de natuurkunde en de cijfers kloppen, kunnen we ze hier op de website publiceren. Het aantrekken van kapitaal zonder een werkend model is erg moeilijk en we kunnen geen financiering, rendementen of introducties beloven.

Voor PVT is de goedkoopste meting die als werkend model telt één collector buiten naast een identiek gewoon paneel, waarbij de inlaat- en uitlaatwatertemperatuur, het debiet en de elektrische output van beide panelen gedurende enkele zonnige weken worden gelogd. Dat laat zien hoeveel warmte er wordt gewonnen en hoeveel elektriciteit er wordt gewonnen of verloren. Stuur het via het bijdrageformulier, en zie hoe PVT zich verhoudt tot andere ideeën op de ideeradar.

Bronnen

  1. Van der Meer, M. et al. (2020). Basisconcepten van PVT-collectortechnologieën, toepassingsgebieden en markt. IEA SHC taak 60, rapport D5.
  2. Van der Veen, E. and van der Veen, J. (2009). De temperatuurafhankelijkheid van de elektrische prestaties van fotovoltaïsche modules: een overzicht van efficiëntie/vermogen correlaties. Solar Energy 83(5), 614-624.
  3. AEE INTEC en IEA SHC (2025). Solar Heat Worldwide, 2025 editie, hoofdstuk 5.4, Fotovoltaïsch-thermische systemen.
  4. IEA PVPS (2025). Snapshot van de wereldwijde PV-markten 2025.
  5. IEA SHC Task 60 (2020). PVT technologie standpunt papier.
  6. Schubert, M. en Zenhäusern, D. (2020). Prestatiebeoordeling van voorbeeld PVT-systemen. IEA SHC taak 60, rapport D2.
  7. IEA SHC Task 60 (2020). Bestaande PVT-systemen en -oplossingen, inclusief de factsheet Nieuw Stadhuis Freiburg (naar Réhault et al., 2019).
  8. De Standaard (2017). ISO 9806:2017, Zonne-energie: thermische zonnecollectoren, testmethoden.
  9. Chow, T.T. (2010). Een overzicht van fotovoltaïsche/thermische hybride zonne-energie technologie. Tijdschrift voor Toegepaste Energie 87(2), 365-379.
  10. Herrando, M., Markides, C.N. en Hellgardt, K. (2014). Een in het Verenigd Koninkrijk gebaseerde beoordeling van hybride PV- en thermische zonnesystemen voor huishoudelijke verwarming en energie: systeemprestaties. Tijdschrift voor Toegepaste Energie 122, 288-309.
  11. Lazard (juni 2026). Geniveauiseerde kosten van energie+, versie 19: gemeenschap en C&I-zonne-energie $88 to $197 per MWh.
  12. Eurostat (2026). Aardgas prijsstatistieken: EU huishouden gemiddelde € 0,1228 per kWh, tweede helft van 2025.
  13. Local Solar System Foundation (2020, model bijgewerkt 2026). De Fan Wall: open model, benchmark voor zonnepanelen op het dak.